۳۲- باب- قَوله تَعَالَى: ﴿وَقَٰتِلُوهُمۡ حَتَّىٰ لَا تَكُونَ فِتۡنَةٞ وَيَكُونَ ٱلدِّينُ كُلُّهُۥ لِلَّهِۚ
باب [۳۲]: قوله که: ﴿با آن‌ها پیکار کنید تا فتنۀ [شرک] پایان پذیرد، و تمام دین از آن خدا باشد

۱٧۴۵- عَنِ ابْنِ عُمَرَ ب: أنه قيل له: كَيْفَ تَرَى فِي قِتَالِ الفِتْنَةِ؟ فَقَالَ: وَهَلْ تَدْرِي مَا الفِتْنَةُ؟ «كَانَ مُحَمَّدٌ ج يُقَاتِلُ المُشْرِكِينَ، وَكَانَ الدُّخُولُ عَلَيْهِمْ فِتْنَةً وَلَيْسَ كَقِتَالِكُمْ عَلَى المُلْكِ» [رواه البخاری: ۴۶۵۱].

۱٧۴۵- از ابن عمرب روایت است که کسی از وی پرسید: قتال در این فتنه را چگونه می‌بینی [۲٧٩]؟

گفت: آیا می‌دانی که فتنه چیست؟ پیامبر خدا ج با مشرکین جهاد می‌کردند، و کسی که [از مسلمانان] به نزد مشرکین می‌رفت، فتنه محسوب می‌شد، و جهاد آن‌ها مانند جنگ شما بر سر ملک و دارائی نبود [۲۸٠].

[۲٧٩] یعنی: در این قتال و کشتاری که بین مسلمانان است نظر تو چیست، آیا در آن اشتراک بورزیم یا نه؟ این سوال را وقتی از ابن عمرب کردند که وی از اشتراک نمودن در جنگ جمل و صفین خود داری نموده بود، کسی برایش گفت: جنگ کردن برای از بین بردن فتنه ضروری است، زیرا خداوند متعال می‌فرماید: ﴿وَقَٰتِلُوهُمۡ حَتَّىٰ لَا تَكُونَ فِتۡنَةٞ، جواب ابن عمرب برای آن شخص چنین بود که: آیا می‌دانی که فتنه چیست؟... [۲۸٠] بلکه جهت اعلای کلمة الله بود، پس جنگی که به قصد رسیدن به ملک و سلطنت باشد، جنگی است که از نگاه اسلام مشروعیت ندارد، و نباید به آن اشتراک ورزید.