صفحه نخست حدیث و سنت فیض الباری شرح مختصر صحیح البخاری- جلد پنجم ۴۶- باب: إِقَامَةِ المُهَاجِرِ بِمَكَّةَ بعْدَ قَض...

۴۶- باب: إِقَامَةِ المُهَاجِرِ بِمَكَّةَ بعْدَ قَضَاءِ نُسُكِهِ
باب [۴۶]: اقامت مهاجر در مکه، بعد از ادای مناسک

۱۵٩٧- عَنِ العَلاَءَ بْنَ الحَضْرَمِيِّ، س قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ج: ثَلاَثٌ لِلْمُهَاجِرِ بَعْدَ الصَّدَرِ» [رواه البخاری: ۳٩۳۳].

۱۵٩٧- از علاء بن حضرمیس [۱٠۱] روایت است که گفت: پیامبر خدا ج فرمودند: «برای مهاجر بعد از طواف و داع، اجازه است تا سه روز در مکه باقی بماند» [۱٠۲].

[۱٠۱] وی علاء بن حضرمی بن عماد حضرمی است، برادرش عمرو بن حضرمی اولین کسی است که از مشرکین کشته شده است، و مال وی اولین مالی بود که به دست مسلمانان افتاد، پیامبر خدا ج (علاء) را امیر بحرین مقرر نمودند، و این امارت تا خلافت ابوبکر و عمرب ادامه یافت، مستجات الدعوه بود، امام ابن حجر/ می‌گوید: مشهور است که وی کلماتی را گفت و به دریا داخل شد، در سال چهاردهم هجری وفات یافت، (الإصابه: ۲/۴٩٧-۴٩۸). [۱٠۲] از احکام و مسائل متعلق به این حدیث آنکه: بعد از وجوب هجرت، سکنی گزینی در مک برای کسانی که هجرت کرده بودند، جایز نبود، ولی برای کسانیکه از آن‌ها به حج و یا عمره می‌آمدند، پیامبر خدا ج اجازه دادند که بعد از بر گشتن از منی، تا سه روز می‌توانند در مکه باقی بمانند، و بعضی از علماء بر این نظر اند که بعد از فتح مکه این تحریم برای همگان از بین رفت.