صفحه نخست حدیث و سنت فیض الباری شرح مختصر صحیح البخاری- جلد پنجم ۶- باب: ذِكْرِ طَلْحَةَ بْنِ عُبَىْدِ الله

۶- باب: ذِكْرِ طَلْحَةَ بْنِ عُبَىْدِ اللهس
باب [۶]: صفت طلحه بن عبیدالله س

۱۵۳۵- عَنْ طَلْحَةَ بْنِ عُبَيْد اللهِ س قالَ: لَمْ يَبْقَ مَعَ النَّبِيِّ ج، فِي بَعْضِ تِلْكَ الأَيَّامِ الَّتِي قَاتَلَ فِيهِنَّ رَسُولُ اللَّهِ ج» غَيْرُ طَلْحَةَ، وَسَعْد» [رواه البخاری:۳٧۲۲].

۱۵۳۵- و از طلحه بن عبیداللهس روایت است که گفت: در بعضی از روزهای که پیامبر خدا ج در آن روزها به جهاد رفته بودند، [مراد از آن روزها: غزوۀ أحد است] به جز از طلحه و سعد کس دیگری با پیامبر خدا ج باقی نمانده بود [۱٩].

۱۵۳۶- وعَنْهُ س، أَنَّهُ وقَى النَّبِيَّ ج بِيَدِهِ فَصُرِبَ فيها حتَّى شَلَّتْ» [رواه البخاری: ۳٧۲۴].

۱۵۳۶- و از طلحه بن عبیداللهس روایت است که وی با دست خود پیامبر خدا ج را حمایت می‌کرد، و از ضربات زیادی که [کفار] بر وی وارد آوردند، دستش شل شد [۲٠].

[۱٩] طلحهس یکی از با شهامت‌ترین، و سخاوتمندترین و فداکارترین صحابه‌های پیامبر خدا ج است، و در جد دهم خود، که مُرَّه بن کعب باشد، با پیامبر خدا ج، و با جد هشتم خود که کعب بن سعد بن تیم باشد، با ابوبکر صدیقس یکجا می‌شود، و سلسۀ نسب وی از این قرار است: طلحه بن عبیدالله بن عثمان بن عمیر، بن عمرو، بن عامر، بن عثمان، بن کعب، بن سعد، بن تیم، بن مره، بن کعب، و طلحهس به نام طلحۀ خیر، و به نام طلحۀ سخاوتمند نیز یاد می‌شود. [۲٠] در روایت ترمذی آمده است که طلحهس در روز جنگ (احد) خود را سپر آنحضرت ج ساخته بود، و بر وی هشتاد و چند زخم وارد شده بود، و پیامبر خدا ج دربارۀ وی فرمودند که طلحه و زبیر در بهشت از همنشیان من هستند، و در ترمذی از جابرس روایت است که گفت: از پیامبر خدا ج شنیدم که فرمودند: کسی که می‌خواهد شهیدی را که بر روی زمین راه می‌رود ببیند، به طرف طلحه بن عبیدالله نگاه کند.