۳٠- باب: خَاتَمِ النَّبِيِّينَ ج
باب [۳٠]: خاتم النبیین ج

۱۴٧۵- عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ب، قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ ج: «مَثَلِي، وَمَثَلُ الأَنْبِيَاءِ كَرَجُلٍ بَنَى دَارًا، فَأَكْمَلَهَا وَأَحْسَنَهَا إِلَّا مَوْضِعَ لَبِنَةٍ، فَجَعَلَ النَّاسُ يَدْخُلُونَهَا وَيَتَعَجَّبُونَ وَيَقُولُونَ: لَوْلاَ مَوْضِعُ اللَّبِنَةِ» [رواه البخاری: ۳۵۳۴].

۱۴٧۵- از جابر بن عبداللهب روایت است که گفت: پیامبر خدا ج فرمودند:

«موقعیت من از پیامبران گذشته، مانند شخصی است که خانۀ را بنا می‌کند، و همۀ گوشه و کنار آن را کامل می‌نماید و زیبا می‌سازد، مگر جای یک خشت را، مردمی به آن خانه داخل می‌شوند، و آن را می‌پسندند، و می‌گویند: اگر جای این خشت خالی نمی‌بود». [و من آمدم و جای آن خشت را کامل کردم].

۱۴٧۶- وفي رِوايَةٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ س زِيادَة: «...إِلاَّ مَوْضِعَ لَبِنَةٍ مِنْ زَاوِيَةُ...» وقَالَ في آخِرِهِ: «...فَأَنَا اللَّبِنَةُ وَأَنَا خَاتِمُ النَّبِيِّينَ...»[رواه البخاری: ۳۵۳۵].

۱۴٧۶-و در روایتی در حدیث مذکور این چیز هم آمده است که: «... و من همان خشتم، و من خاتم انبیاء هستم».