صفحه نخست حدیث و سنت فیض الباری شرح مختصر صحیح البخاری- جلد چهارم ۱٠۶- باب: إِثْمِ الْغَادِرِ لِلبَرِّ وَالفَاجِرِ

۱٠۶- باب: إِثْمِ الْغَادِرِ لِلبَرِّ وَالفَاجِرِ
باب [۱٠۶]: فریب کاری از نیکوکار و بدکار گناه است

۱۳۴٧- عَنْ عَبْدِالله وَعَنْ أَنَسٍ ب، عَنِ النَّبِيِّ ج، قَالَ: «لِكُلِّ غَادِرٍ لِوَاءٌ يَوْمَ القِيَامَةِ، قَالَ أَحَدُهُمَا: يُنْصَبُ، وَقَالَ الآخَرُ: يُرَى يَوْمَ القِيَامَةِ، يُعْرَفُ بِهِ» [رواه البخاری: ۳۱۸۶، ۳۱۸٧].

۱۳۴٧- از عبدالله و از انسب از پیامبر خدا ج روایت است که فرمودند:

«برای هر پیمان شکنی در روز قیامت بیرقی است»، یکی از این دو راوی گفت که: آن بیرق نصب می‌شود، و راوی دیگر گفت که: آن بیرق دیده می‌شود، [و پیمان شکن] به واسطۀ آن بیرق، شناخته می‌شود» [۲٧۱].

[۲٧۱] از احکام و مسائل متعلق به این حدیث آنکه: و این بیرق جهت رسوا شدن آن شخص فریب کار است، تا از دور شناخته شود، و این امر، وعید شدیدی برای کسی است که عهد شکنی می‌کند.