صفحه نخست حدیث و سنت فیض الباری شرح مختصر صحیح البخاری- جلد چهارم ۴۸- كتابٌ فِي العِتْقِ وَفَضْلِهِ
کتاب [۴۸...

۴۸- كتابٌ فِي العِتْقِ وَفَضْلِهِ
کتاب [۴۸]: در آزد کردن [غلامان] و فضیلت آن

۱۱۳٩: عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ س: قَالَ النَّبِيُّ ج: «أَيُّمَا رَجُلٍ أَعْتَقَ امْرَأً مُسْلِمًا، اسْتَنْقَذَ اللَّهُ بِكُلِّ عُضْوٍ مِنْهُ عُضْوًا مِنْهُ مِنَ النَّارِ» [رواه البخاری: ۲۵۱٧]

۱۱۳٩- از ابوهریرهس روایت است که گفت: پیامبر خدا ج فرمودند:

«هر کسی که شخص مسلمانی را ازاد سازد، خداوند متعال در مقابل هر عضو از [شخص آزاد شده]، یک عضو از [شخص آزاد کننده] را از دوزخ نجات می‌دهد» [۱۱].

[۱۱] از احکام و مسائل متعلق به این حدیث آنکه: ۱) آزاد کردن غلام و کنیز فضیلت و ثواب بسیار دارد. ۲) کسی که غلام و یا کنیزی را آزاد می‌کند، غلام و یا کنیز کامل الاعضای را آزاد نماید، تا این امر سبب آزادی تمام اعضایش از دوزخ گردد. ۳) روی معنی فوق، بهتر است که مرد غلام را، و زن کنیز را آزاد نماید. ۴) گرچه آزاد کردن غلام و کنیز مسلمان بهتر است، ولی آزاد ساختن غلام و کنیز کافر نیز ثواب دارد.