صفحه نخست حدیث و سنت فیض الباری شرح مختصر صحیح البخاری- جلد سوم ۱۶- باب: الصَّائِمِ یُصْبِحُ جُنُباً
باب [...

۱۶- باب: الصَّائِمِ یُصْبِحُ جُنُباً
باب [۱۶]: روزه داری که تا صبح جنب می‌ماند

٩۳۸- عَن عَائِشَةَ وَأُمَّ سَلَمَةَ ب: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ج كَانَ «يُدْرِكُهُ الفَجْرُ وَهُوَ جُنُبٌ مِنْ أَهْلِهِ، ثُمَّ يَغْتَسِلُ، وَيَصُومُ» [رواه البخاری: ۱٩۲۵].

٩۳۸- از عائشه و أم سلمهب روایت است که گفتند: [گاهی می‌شد] که صبح طلوع می‌کرد و پیامبر خدا ج از همبستر شدن با همسران خود جنب بودند، بعد از آن غسل می‌کردند و روزه می‌گرفتند [۲٩٠].

[۲٩٠] از احکام و مسائل متعلق به این حدیث آنکه: ۱) جماع کردن با همسر در شب‌های رمضان جواز دارد. ۲) تاخیر غسل تا بعد از طلوع فجر برای شخص روزه‌دار جواز دارد. ۳) چون در روایت دیگری از عائشهل آمده است که «پیامبر خدا ج از جنابتی که از احتلام نبود، تا صبح غسل نمی‌کردند» علماء گفته‌اند که: پیامبر خدا ج احتلام نمی‌شدند، زیرا احتلام از خواطر و تاثیرات شیطان است، و پیامبر خدا ج از این چیزها معصوم بودند.