صفحه نخست حدیث و سنت فیض الباری شرح مختصر صحیح البخاری- جلد سوم ٧۶- باب: النُّزُولِ بِذِي طُویً قَبْلَ أَنْ یَدْخُ...

٧۶- باب: النُّزُولِ بِذِي طُویً قَبْلَ أَنْ یَدْخُلَ مَکَّةَ وَالنُّزُولِ بِالبَطحَاءِ الَّتِي بِذِي الحُلَیْفَةِ إِذَا رَجَعَ مِنْ مَکَّةَ
باب [٧۶]: منزل نمودن به (ذی طُوی) پیش از داخل شدن به مکه، و منزل نمودند در دشت (ذو الحلیفَه) در وقت برگشتن از مکه

۸۶۲- عَنْ ابْنِ عُمَرَ ب: «أَنَّهُ كَانَ إِذَا أَقْبَلَ بَاتَ بِذِي طُوًى حَتَّى إِذَا أَصْبَحَ دَخَلَ، وَإِذَا نَفَرَ مَرَّ بِذِي طُوًى، وَبَاتَ بِهَا حَتَّى يُصْبِحَ» وَكَانَ يَذْكُرُ أَنَّ النَّبِيَّ ج كَانَ يَفْعَلُ ذَلِكَ [رواه البخاری: ۱٧۶٩].

۸۶۲- از ابن عمرب روایت است که وی هنگامی که [از مدینه] به طرف مکه می‌آمد، شب را به (ذی طُوی) منزل می‌کرد، چون صبح می‌شد داخل مکۀ مکرمه می‌گردید.

و چون از (منی) می‌آمد به (ذی طُوی) می‌آمد، و شب را تا صبح در آن‌جا منزل می‌کرد، و می‌گفت: پیامبر خدا ج چنین می‌کردند [۲٠۳].

[۲٠۳] از احکام و مسائل متعلق به این حدیث آنکه: شب تیر کردن به (ذی طوی) هنگام آمدن از مدینه به مکه، و یا هنگام آمدن از (منی) به مکه، به اتفاق علماء از مناسک حج نیست، ولی اگر کسی به نیت پیروی از پیامبر خدا ج در آن‌جا شب تیر می‌کند، برایش ثواب است، ولی از ترک آن بر وی چیزی لازم نمی‌گردد، و گرچه چنین جایی فعلاً به حالتی که شخص بتواند به اختیار خود در آن‌جا منزل گزیند، وجود ندارد.