صفحه نخست حدیث و سنت فیض الباری شرح مختصر صحیح البخاری- جلد سوم ۶۴- باب: النَّحْرِ فِي مَنْحَرِ النَّبِيِّ

۶۴- باب: النَّحْرِ فِي مَنْحَرِ النَّبِيِّ ج بِمِنیَ
باب [۶۴]: ذبح کردن در (منی) در کشتارگاه پیامبر خدا ج

۸۴۶- عَن عَبْدَ اللَّهِ ب «أَنَّهُ كَانَ يَنْحَرُ فِي المَنْحَرِ» یَعنِي: «مَنْحَرِ رَسُولِ اللَّهِ ج» [رواه البخاری: ۱٧۱٠].

۸۴۶- روایت است که عبد الله بن عمرب در (منحر) یعنی: در همان جایی نحر می‌کرد، که پیامبر خدا ج نحر کرده بودند [۱۸۸].

[۱۸۸] از احکام و مسائل متعلق به این حدیث آنکه: ۱) جایی که پیامبر خدا ج شتران خود را در عید قربان نحر کرده بودند، نزدیک جمرۀ کوچک است که به طرف مسجد خیف واقع است، ولی چون خود پیامبر خدا ج فرمودند که: «من این‌جا نحر کردم، و هر جای (منی) قابل نحراست»، علماء گفته‌اند که: نحر کردن در هر جای منی جواز دارد، و نحر کردن در (منحر) پیامبر خدا ج از فضایل است نه از واجبات حج. ۲) اینکه ابن عمرب در (منحر) پیامبر خدا ج نحر می‌کرد، سببش آن بود که وی در تتبع آثار نبی کریم ج سخت پا بند بود، و نمی‌خواست هیچ عملی از اعمال پیامبر خدا ج را ترک نماید، و دیگر آنکه درزمان ابن عمرب امکان نحر و ذبح درهر جای (منی) امکان پذیربود، ولی چون امروز چنین امکانی وجود ندارد، باید حیوانی که ذبح می‌گردد، درهمان جایی ذبح گردد که برای این کار اختصاص داده شده است، و در جای دیگری از (منی) به این کار اقدام نشود.