صفحه نخست حدیث و سنت فیض الباری شرح مختصر صحیح البخاری- جلد سوم ۵٩- باب: مَنْ قَلَّدَ القَلاَئِدَ بِیَدِهِ
...

۵٩- باب: مَنْ قَلَّدَ القَلاَئِدَ بِیَدِهِ
باب [۵٩]: کسی که به دست خودش قلاده کرد

۸۴۱- عَن عَائِشَةَ ل:أَنَّهُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ ب یَقَولُ: مَنْ أَهْدَى هَدْيًا حَرُمَ عَلَيْهِ مَا يَحْرُمُ عَلَى الحَاجِّ حَتَّى يُنْحَرَ هَدْيُهُ، قَالَتْ عَمْرَةُ: فَقَالَتْ عَائِشَةُ ل: لَيْسَ كَمَا قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ، «أَنَا فَتَلْتُ قَلاَئِدَ هَدْيِ رَسُولِ اللَّهِ ج بِيَدَيَّ، ثُمَّ قَلَّدَهَا رَسُولُ اللَّهِ ج بِيَدَيْهِ، ثُمَّ بَعَثَ بِهَا مَعَ أَبِي، فَلَمْ يَحْرُمْ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ج شَيْءٌ أَحَلَّهُ اللَّهُ لَهُ حَتَّى نُحِرَ الهَدْيُ» [رواه البخاری: ۱٧٠٠].

۸۴۱- از عائشهل روایت است که برایش خبر رسید که عبد الله بن عباسب می‌گوید: کسی که (هدی) را فرستاده باشد، تا وقتی که هدیش ذبح نگردیده است، هر چیزی که بر حجاج حرام است بر وی حرام می‌باشد.

عائشهل گفت: این طور که او می‌گوید نیست، من با دست‌های قلاده شتران (هدی) پیامبر خدا ج را بافتم، و پیامبر خدا ج با دست‌های خود آن‌ها را بگردن شتران بستند، و هیچ چیزی را که خداوند برای پیامبر خدا ج حلال ساخته بود، تا هنگام ذبح شتران، بر ایشان حرام نگردید [۱۸۳].

[۱۸۳] از احکام و مسائل متعلق به این حدیث آنکه: این و اقعۀ را که عائشهل روایت می‌کند، در حجی واقع گریده بود که ابو بکرس امیر حج بود، و خود پیامبر خدا ج در این سال به حج نرفته بودند، و خلاصۀ آنچه که در این حدیث آمده است که: اگر کسی که خودش به حج نرفته، و (هدی) می‌فرستد، در نزد ابن عباس و بعضی از علمای دیگر، مانند کسی است که به حج رفته است، یعنی تا وقتی که هدیش در (منی) ذبح نگریده است، در احرام شمرده می‌شود، و نباید خود را حلال سازد، ولی جمهور صحابه و فقهای دیگر، و از آن جملۀ أم المؤمنین عائشهل به این نظر اند که چنین شخصی به هیچ وجه محرم شمرده نمی‌شود، و همۀ آنچه که برایش حلال بود، بعد از فرستادن (هدی) نیز حلال باقی می‌ماند، و بدون شک عمل پیامبر خدا ج مؤید نظر جمهور است.