صفحه نخست حدیث و سنت فیض الباری شرح مختصر صحیح البخاری- جلد سوم ۳- باب: صَدَقَةِ الفِطْرِ عَلَى الحُرِّ وَالمَمْلُ...

۳- باب: صَدَقَةِ الفِطْرِ عَلَى الحُرِّ وَالمَمْلُوكِ
باب [۳]: صدقه فطر بر هر کس چه آزاد باشد و چه غلام لازم است

٧۶۸- عَنِ ابْنِ عُمَرَ س، قَالَ: «فَرَضَ رَسُولُ اللَّهِ ج صَدَقَةَ الفِطْرِ صَاعًا مِنْ شَعِيرٍ، أَوْ صَاعًا مِنْ تَمْرٍ عَلَى الصَّغِيرِ وَالكَبِيرِ، وَالحُرِّ وَالمَمْلُوكِ» [رواه البخاری: ۱۵۱۲].

٧۶۸- از ابن عمرب روایت است که گفت: پیامبر خدا ج صدقه فطر با یک صاع از جو، یا یک صاع از خرما، بر کوچک و بزرگ، و بر آزاد و مملوک، فرض نمودند [۸۲].

[۸۲] از احکام و مسائل متعلق به این حدیث آنکه: ۱) وجوب صدقه فطر بر شخص آزاد مورد اتفاق است. ۲) در مورد وجوب صدقه فطر بر مملوک (غلام) علماء اختلاف نظر دارند: جمهور علماء رحمهم الله می‌گویند: غلام خواه برای خدمت باشد، و خواه برای تجارت، صدقه بر بادارش لازم است، و احناف، و ثوری، و عطاء و نخعی رحمهم الله می‌گویند: در غلامی که برای تجارت باشد، صدقه فطر لازم نمی‌گردد، و چیزی لازم نمی‌گردد، زکات قیمت آن است.