صفحه نخست حدیث و سنت فیض الباری شرح مختصر صحیح البخاری- جلد سوم ۲٧- باب: لاَ یُؤخَذُ فِي الصَّدَقَةِ إلاَّ السَّلِ...

۲٧- باب: لاَ یُؤخَذُ فِي الصَّدَقَةِ إلاَّ السَّلِیم
باب [۲٧]: در زکات جز مال سالم گرفته نمی‌شود

٧۳۸- وَعَنهُ س: أَنَّ أَبَا بَكْرٍ س، كَتَبَ لَهُ، الَّتِي أَمَرَ اللَّهُ رَسُولَهُ ج: «وَلاَ يُخْرَجُ فِي الصَّدَقَةِ هَرِمَةٌ وَلاَ ذَاتُ عَوَارٍ، وَلاَ تَيْسٌ إِلَّا مَا شَاءَ المُصَدِّقُ» [رواه البخاری: ۱۴۵۵].

٧۳۸- و از انسس روایت است که ابوبکرس دستوری را که خداوند به رسولش امر کرده بود، برایش[یعنی برای انسس] نوشت: [و در آن آمده بود که:]

«زکات مال نباید پیر، مریض، و یا آنکه قوچ باشد، مگر آنکه مامور زکات[بنا به مصلحت] آن را قبول نماید» [۴۱].

[۴۱] از احکام و مسائل متعلق به این حدیث آنکه: ۱) همان طوریکه زکات مال نباید پیر، مریض و قوچ باشد، هم چنین نباید لنگ، کور، و یا معیوب به عیب دیگری باشد، ولی اگر کسی تمام گوسفندانش مریض و یا معیوب بود، مکلف نیست، تا در زکات آن‌ها گوسفند سالمی را بخرد. ۲) مامور زکات، با در نظر داشت مصلحت مستحقین زکات، می‌تواند حیوان کور، لنگ و یا پیری را قبول نماید.