صفحه نخست حدیث و سنت فیض الباری شرح مختصر صحیح البخاری- جلد دوم ۸٩- باب: يُسَلِّمُ حِينَ يُسَلِّمُ الإِمَامُ
...

۸٩- باب: يُسَلِّمُ حِينَ يُسَلِّمُ الإِمَامُ
باب [۴۲]: [مقتدی] وقتی سلام بدهد که امام سلام می‌دهد

۴٧٧- عَنْ عُتْبَانَ س، قَالَ: «صَلَّيْنَا مَعَ النَّبِيِّ ج فَسَلَّمْنَا حِينَ سَلَّمَ» [رواه البخاری: ۸۳۸].

۴٧٧- از عتبانس [۱٩۵] روایت است که گفت: با پیامبر خدا ج نماز خواندیم، و هنگامی سلام دادیم که ایشان سلام دادند [۱٩۶].

[۱٩۵] وی عبتان (به کسر عین)، بن مالک بن عمرو انصاری است، در غزوه بدر با پیامبر خدا ج اشتراک داشت، بینائی‌اش ضعیف و بعد از آن کور شد، از این جهت از نبی کریم ج اجازه خواست که در خانه‌اش نماز بخواند، در زمان معاویهس وفات یافت، اسد الغابه (۳/۳٩۵-۳۶٠). [۱٩۶] از این حدیث دانسته می‌شود که سلام دادن مقتدی هنگام سلام دادن امام است، ولی روی احتیاط بهتر آن است که بعد از سلام دادن امام سلام بدهد، و از امام ابو حنیفه/ هردو وجه روایت شده است.