صفحه نخست حدیث و سنت فیض الباری شرح مختصر صحیح البخاری- جلد اول ۱۲- باب: عَرَقِ الجُنُبِ وَأَنَّ المُؤمِنَ لاَ يَن...

۱۲- باب: عَرَقِ الجُنُبِ وَأَنَّ المُؤمِنَ لاَ يَنْجُس
باب [۱۲]: حکم عرق شخص جنب و اینکه مؤمن نجس نمی‌شود

۲٠٠- عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ س أَنَّ النَّبِيَّ ج لَقِيَهُ فِي بَعْضِ طَرِيقِ المَدِينَةِ وَهُوَ جُنُبٌ، قال: فَانْخَنَسْتُ مِنْهُ، فَذَهَبْتُ فَاغْتَسَلَت ثُمَّ جَئت، فَقَالَ: «أَيْنَ كُنْتَ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ؟» قَالَ: كُنْتُ جُنُبًا، فَكَرِهْتُ أَنْ أُجَالِسَكَ وَأَنَا عَلَى غَيْرِ طَهَارَةٍ، فَقَالَ: «سُبْحَانَ اللَّهِ، إِنَّ المُؤْمِنَ لاَ يَنْجُسُ» [رواه البخاری: ۲۸۳].

۲٠٠- از ابوهریرهس روایت است که پیامبر خدا ج او را در یکی از راه‌های مدینه – در حالی که جنب بود- ملاقات نمودند، [ابوهریرهس] گفت: خود را از نظر پیامبر خداج پنهان کردم، و رفتم و غسل کردم، و پس آمدم.

فرمودند: «ابوهریره! کجا بودی»؟

[ابوهریره] گفت: جنب بودم، و نپسندیدم که بدون طهارت با شما بنشینم.

فرمودند: «سبحان الله! مؤمن هرگز نجس نمی‌شود» [۳۳٠].

[۳۳٠] از احکام و مسائل متعلق به این حدیث آنکه: ۱) مسلمان به سبب نجاست نجس نمی‌شود، بنابراین، پس خورد او، عرق او، لعاب او، و اشک چشم او چه مرده باشد، و چه زنده پاک است، و امام عینی/ می‌گوید که: در این احکام فرقی بین کافر و مسلمان نیست، یعنی: آنچه که از مسلمان پاک است، از کافر نیز پاک است، ولی اگر مفهوم مخالف را حجت بدانیم، در این احکام کافر از مسلمان فرق می‌کند، زیرا نبی کریم ج فرموده‌اند که: «مؤمن هرگز نجس نمی‌شود» که مفهوم مخالفش آن است که غیر مؤمن نجس می‌شود، و البته احناف مفهوم مخالف را حجت نمی‌دانند، والله تعالی أعلم. ۲) باید برای اهل فضیلت احترام نمود، و به بهترین هیئتی با آن‌ها مجالست نمود. ۳) تاخیر کردن غسل جنابت جواز دارد، ولی در وقت خوف قضاء شدن نماز، غسل کردن از جنابت واجب است.