صفحه نخست حدیث و سنت فیض الباری شرح مختصر صحیح البخاری- جلد اول ٧- باب: مَنْ تَطَيَّبَ واغْتَسَلَ
باب [٧]:...

٧- باب: مَنْ تَطَيَّبَ واغْتَسَلَ
باب [٧]: کسی که بعد از استعمال خوشبویی غسل نمود

۱٩۴- عَنْ عَائِشَةَ ل قَالَتْ: «كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى وَبِيصِ الطِّيبِ، فِي مَفْرِقِ النَّبِيِّ ج وَهُوَ مُحْرِمٌ» [رواه البخاری: ۲٧۱].

۱٩۴- از عائشهل روایت است که گفت: گویا همین حالا به درخشندگی عطری که بر فرق سر پیامبر خدا ج استعمال شده بود، نظر می‌کنم، و این در حالی بود که ایشان مُحرِم بودند [۳۲۲].

[۳۲۲] از احکام و مسائل متعلق به این حدیث آنکه: ۱) اگر اثر خوشبوئی که مُحرم پیش از احرام بستن استعمال کرده است، بر بدنش باقی می‌ماند، باکی ندارد. ۲) امام مالک/ می‌گوید: استعمال عطری که اثرش بعد از احرام باقی می‌ماند، برای محرم پیش از احرام بستنش روا نیست، و از این حدیث چنین جواب می‌دهد که این عطر زدن جهت همبستر شدن با همسران‌شان، و پیش از غسل کردن بود، به طوری که بعد از غسل کردن اثری از عطر بر پیامبر خدا ج باقی نمانده بود، ولی سیاق و عبارت حدیث دلالت بر خلاف نظر و تاویل امام مالک/ دارد، والله تعالی أعلم بالصواب.