صفحه نخست حدیث و سنت فیض الباری شرح مختصر صحیح البخاری- جلد اول ۵۵- باب: البُصاقِ وَالمُخَاطِ وَنَحْوِهِ فِي الثَّ...

۵۵- باب: البُصاقِ وَالمُخَاطِ وَنَحْوِهِ فِي الثَّوْبِ
باب [۵۵]: حکم آب دهان و آب بینی بر روی لباس

۱٧٩- عَنْ أَنَسِ س قَالَ: «بَزَقَ النَّبِيُّ ج فِي ثَوْبِهِ» [رواه البخاری: ۲۴۱].

۱٧٩- از انسس روایت است که گفت: [یکباری] پیامبر خدا ج آب دهان خود را بر روی لباس خود انداختند [۳٠۴].

[۳٠۴] از احکام و مسائل متعلق به این حدیث آنکه: ۱) در روایات دیگری آمده است، که این عمل پیامبر خدا ج در وقت نماز خواندن بود، و در این حالت اگر آب دهان خود را به این طرف و آن طرف می‌انداختند، سبب آن می‌شد که روی‌شان از قبله منحرف گردد، و اگر به پیش روی خود تف می‌کردند، بازهم کار شایستۀ نبود، لذا آب دهان خود را با لباس خود پاک کردند. ۲) آب دهان پاک است، جامه را نجس نمی‌کند، و اگر در آب می‌افتد، سبب نجاست آن نمی‌شود.