صفحه نخست حدیث و سنت شرح ریاض الصالحین - جلد چهارم ۱۷۷- باب: دعای مسافر، هنگامی‌که باز می‌گردد و شهر ...

۱۷۷- باب: دعای مسافر، هنگامی‌که باز می‌گردد و شهر خود را می‌بیند

حدیث ابن‌عمرب که پیش از این در باب تکبیر گفتن مسافر به‌هنگام بالا رفتن از بلندی‌ها گذشت، در این باب نیز می‌گنجد. [ر.ک: حدیث شماره‌ی ۹۸۳. (مترجم))]

۹۹۴- وعن أنسس قال: أقْبَلْنَا مَعَ النَّبيِّج حَتَّى إِذَا كُنَّا بِظَهْرِ الْمَدِينَةِ، قَالَ: «آيِبُونَ، تَائِبُونَ، عَابِدُونَ، لِرَبِّنَا حَامِدُونَ»؛ فَلَمْ يَزَلْ يَقُولُ ذَلِكَ حَتَّى قَدِمْنَا المَدِينَةَ. [روايت مسلم] [صحیح مسلم، ش: ۱۳۴۵]

ترجمه: انسس می‌گوید: با پیامبرج به مدینه باز می‌گشتیم؛ هنگامی‌که به بالای مدینه رسیدیم- و مدینه نمایان شد- پیامبرج فرمود: «آيِبُونَ، تَائِبُونَ، عَابِدُونَ، لِرَبِّنَا حَامِدُونَ» [ترجمه: ما باز می‌گردیم و توبه‌کنندگان، عبادت‌گزاران و ستایش‌گران پروردگارمان هستیم] و پیوسته این را می‌گفت تا این‌که وارد مدینه شدیم.