صفحه نخست حدیث و سنت شرح ریاض الصالحین - جلد چهارم ۱۷۶- باب: استحباب رفتن به نزد خانواده در روز و کرا...

۱۷۶- باب: استحباب رفتن به نزد خانواده در روز و کراهتش در شب بدون ضرورت

۹۹۲- عن جابرٍس أنَّ رسول اللهج قَالَ: «إِذَا أطال أحَدُكُمُ الغَيْبَةَ فَلا يَطْرُقَنَّ أهْلَهُ لَيْلاً».

وفي روايةٍ: أنَّ رسول اللهج نَهَى أنْ يَطْرُقَ الرَّجُلُ أهْلَهُ لَيْلاً. [متفق عليه] [صحیح بخاری، ش: (۱۸۰۱، ۵۲۴۴)؛ و صحیح مسلم، ش: ۷۱۵]

ترجمه: جابرس می‌گوید: رسول‌اللهج فرمود: «هرگاه غیبت هر یک از شما - به سبب سفر- طولانی شد، هرگز در شب‌ - بدون اطلاع قبلی- نزد خانواده‌اش نرود».

و در روایتی آمده است: رسول‌اللهج از این‌که کسی (پس از بازگشت از سفرِ طولانی)، در شب نزد خانواده‌اش برود، نهی فرمود.

۹۹۳- وعن أنسٍس قال: كَانَ رسولُ اللهج لا يَطْرُقُ أهْلَهُ لَيْلاً، وَكَانَ يَأتِيهمْ غُدْوَةً أَوْ عَشِيَّةً. [متفق عليه] [صحیح بخاری، ش: ۱۸۰۰؛ و صحیح مسلم، ش: ۱۹۲۸]

ترجمه: انسس می‌گوید: رسول‌اللهج - پس از بازگشت از سفر- در شب نزد خانواده‌اش نمی‌رفت؛ بلکه صبح یا غروب، نزدشان می‌رفت.