صفحه نخست تاریخ اسلام دو یار غار نکته‌ای در مورد حزن حضرت موسی...

نکته‌ای در مورد حزن حضرت موسی÷

علامه فیروز آبادی سخن زیبایی دارد که چنین است: «إذ لو كان حزن أبي بكر عيبا عليه لكان ذلك على رسول الله ج وعلى موسى÷ [عيبا] لأن الله عز وجل قال لموسى÷:﴿سَنَشُدُّ عَضُدَكَ بِأَخِيكَ وَنَجۡعَلُ لَكُمَا سُلۡطَٰنٗا فَلَا يَصِلُونَ إِلَيۡكُمَا بِ‍َٔايَٰتِنَآۚ أَنتُمَا وَمَنِ ٱتَّبَعَكُمَا ٱلۡغَٰلِبُونَ ٣٥ [القصص: ۳۵] ثم قال: ﴿فَإِذَا حِبَالُهُمۡ وَعِصِيُّهُمۡ يُخَيَّلُ إِلَيۡهِ مِن سِحۡرِهِمۡ أَنَّهَا تَسۡعَىٰ ٦٦ فَأَوۡجَسَ فِي نَفۡسِهِۦ خِيفَةٗ مُّوسَىٰ ٦٧ قُلۡنَا لَا تَخَفۡ إِنَّكَ أَنتَ ٱلۡأَعۡلَىٰ ٦٨ [طه: ۶۶-۶۸] فهذا موسى÷ رسول الله وكليمه أخبره الله عز وجل بأن فرعون وملأه لا يصلون إليه وأن موسى ومن معه هم الغالبون، ثم أوجس في نفسه خيفة بعد ذلك إذ رأى أمر السحرة حتى أوحى الله عز وجل إليه: {لا تخف} فهذا أشد من أمر أبي بكر.....» [۸٧۴]

یعنی: «اگر حزن ابوبکر عیبی باشد، باید که همان عیب بر رسول الله ج و بر موسی÷ نیز باشد، چرا که خداوند خطاب به حضرت موسی÷ می‌فرماید: «به زودى بازویت را به [وسیله] برادرت نیرومند خواهیم کرد و براى شما هردو تسلطى قرار خواهیم داد که با [وجود] آیات ما به شما دست نخواهند یافت ‏شما و هر که شما را پیروى کند چیره خواهید بود.» و سپس فرمود: «پس ناگهان ریسمان‌ها و چوبدستى‏هایشان بر اثر سحرشان در خیال او [چنین] مى‏نمود که آن‌ها به شتاب مى‏خزند* و موسى در خود بیمى احساس کرد.» موسی÷ رسول خدا و کلیم الله بود و خداوند عزوجل به او خبر داده بود که فرعون و یارانش به او دست نخواهند یافت و خبر داده بود که او و همراهانش غالب خواهند شد، ولی با این وجود زمانی که سحر ساحران را دید در نفس خود ترسی احساس کرد و خداوند به وی فرمود: «نترس» و این از حزن ابوبکر [۸٧۵] شدیدتر است»

نکتۀ مهم در سخن فیروز آبادی آنجاست که اشاره دارد به وعدۀ الهی به حضرت موسی که او و همراهانش را غالبان معرفی کرده و به آنان وعده داده است ولی با این وجود باز هم حضرت موسی÷ می‌ترسد و این ترس بارها بار بعد از این وعده تکرار می‌شود و چنانکه علامه فیروز آبادی فرمودند: این از حزن حضرت ابوبکر شدیدتر است، آن هم حزنی که واقع شدنش مجهول است؛ حال چگونه است که شیعیان حضرت ابوبکر صدیق را خاطی می‌دانند و انبیاء الهی را معصوم؟ چطور همان عمل بلکه شدیدترش در مورد حضرت موسی گناه به حساب نمی‌آید ولی در مورد ابوبکر گناه و بی‌اعتمادی به سخن پیامبر اکرم ج است؟؟!

بعد از این؛ قزوینی سخن ناپخته ای گفته و ادعای عجیب و غریبی کرده که مصداق همان «عربده‌های یک فرد مست» می‌باشد؛ بخوانید:

[۸٧۴] الرد على الرافضة أو القضاب المشتهر على رقاب ابن المطهر ص۶۰ – ۶۱، فیروز آبادی؛ مكتبة الإمام البخاری للنشر والتوزیع _ مصر،ط۱ [۸٧۵] که رخ دادنش مجهول است... که البته علامه فیروز آبادی کمی جلوتر به آن اشاره می‌کند و می‌نویسد: «وقد يمكن أن يكون أبو بكر لم يحزن يومئذ، فإن نهي النبي - ج - أن يكون منه حزن كما قال تعالى لنبيه - ج -: «ولا تطع منهم آثما أو كفورا»» ص ۶۲