صفحه نخست آداب و رسوم اسلامی خطبه های جمعه ۸- بدون موافقه و اجازۀ شوهر باید روزۀ نفلی نگیرد: ...

۸- بدون موافقه و اجازۀ شوهر باید روزۀ نفلی نگیرد:

شکی نیست که روزه عبادت بوده و یکی از اسباب نزدیک‌شدن بنده به خداوند است، و این روزه یا فرض و واجب می‌باشد مانند روزۀ ماه رمضان - ادایی باشد و یا قضایی و یا روزۀ نذر گردانیده شده، و یا روزۀ که بطور کفاره گرفته می‌شود، و یا نفلی.

در مورد روزه‌های واجبی ادا شدن روزه به اجازه و موافقه شوهر ارتباط ندارد، چون شخص مکلف مرد باشد یا زن در صورت نگرفتن روزۀ واجبی و یا فرضی گنهگار و عاصی به شمار می‌رود، اما در مورد روزۀ نفلی زن نمی‌تواند در وقت حاضر بودن شوهرش بدون اجازۀ وی روزه بگیرد.

و دلیل این امر این حدیث پیامبر ج است که فرمودند: «لاَ يَحِلُّ لِلْمَرْأَةِ أَنْ تَصُومَ وَزَوْجُهَا شَاهِدٌ إِلَّا بِإِذْنِهِ » [۳۰۲].«برای هیچ زنی حلال نیست که در حضور شوهرش بدون اجازۀ وی روزه (نفلی) بگیرد».

در حدیث فوق گرچند روزۀ عام ذکر شده است اما در روایات دیگر رمضان مستثنا شده است.

بر علاوۀ این دلیل نقلی دلیل عقلی هم وجود دارد و آن اینکه مرد حق دارد تا در هر وقت و هر حالتی که خواسته باشد از همسرش بهره‌مند گردد مگر در اوقات و یا حالاتی‌که شریعت ممانعت نموده مانند ماه‌های رمضان، و یا حالات حیض و نفاس، و مراعات نمودن این حق مرد بر زن فرض می‌باشد، اما گرفتن روزۀ نفلی سنت و یا مستحب است، و طبیعی و یا منطقی است که فرض بر سنت مقدم می‌باشد.

این از یکطرف، و از طرف دیگر مرد گاهی میل دارد تا با همسرش همبستر شود پس اگر همسرش بخاطر داشتن روزۀ نفلی از همنوایی با شوهرش امتناع ورزد احتمال می‌رود که روابط ایشان تیره گردیده زمینۀ بدبینی و یا برخلافی در میان ایشان پیدا شود. پس نظر به این دو دلیل عقلی بر علاوۀ حدیث شریف برای زن جواز ندارد که بدون موافقۀ شوهرش روزۀ نفلی بگیرد.

[۳۰۲] صحیح البخاری، کتاب النکاح، باب صوم المرأة بإذن زوجها ص: ۳۰ شمارۀ حدیث: ۵۱۹۵.