آداب و اسباب اجابت دعا:

۱- داشتن اخلاص قلبی.

۲- افتتاح و ختم دعاء توسط حمد و ثنای پروردگار و درود بر محمد ج.

۳- جزم و جدیت در دعا و یقین‌داشتن بر اجابت آن.

۴- الحاح و اصرار در دعا و ترک عجلت.

۵- دعا با حضور قلب.

۶- دعا در حالت‌های سختی و آسانی.

۷- پرهیز نمودن از دعای بد در حق خود، مال و اولاد و سایر خویشاوندان.

۸- دعا نمودن با صدای نرم و آهسته.

۹- اعتراف نمودن بر گناه و تقصیر و طلب مغفرت و آمرزش از آنها، و همچنان بخاطر آوردن نعمت‌های الهی، و ادا‌نمودن شکر آنها.

۱۰- پرهیز نمودن از تکلف و بکار بردن سجع و قافیه در دعا.

۱۱- خشوع و تضرع آمیخته با بیم و امید.

۱۲- برگردانیدن حق مردم به صاحبانش و توبه نمودن از گناهان.

۱۳- تکرار دعا تا سه بار.

۱۴- روی‌گردانیدن بطرف قبله در هنگام دعا.

۱۵- بالا نمودن دست‌ها در هنگام دعا.

۱۶- داشتن وضوء در صورت امکان.

۱۷- اگر خواسته باشد در حق کسی دعا کند پس قبل از وی در مورد خودش باید دعا کند.

۱۸- امر به معروف و نهی از منکر.

۱۹- دوری جستن از تمام گناهان.