الف- تعريف توحيد:

توحید مصدر«وحّد الشيءيوحّده»تنها کردن، و یکتا قراردادن و نفى‌کردن تعدد از چیزى.

وَحَّدالله توحیداً: یعنى خدا را یکتا دانست و به یگانگى خداوند متعال معتقد شد.

پرستش خداى یگانه، و اعتقاد به وحدانیت خداى متعال را توحید گفته مى‌شود.