باب ۴: درباره آیه ۵٧ سوره اسراء: (کسانى که مشرکین آنان را ارباب و پروردگار خود مى‌خوانند این اربابان، خود از خدا مى‌ترسند و نزدیکترین آنان مى‌خواهد وسیله‌اى براى نزدیکتر شدن به خدا پیدا کند)

۱٩۰۳ ـ حدیث: «ابْنِ مَسْعُودٍس ﴿إِلَىٰ رَبِّهِمُ ٱلۡوَسِيلَةَ قَالَ: كَانَ نَاسٌ مِنَ الإِنْسِ يَعْبُدُونَ نَاسًا مِنَ الْجِنِّ، فَأَسْلَمَ الْجِنُّ، وَتَمَسَّكَ هؤُلاَءِ بِدِينِهِمْ» [۶۳۸].

یعنی: «ابن مسعودس گوید: جمله: ﴿إِلَىٰ رَبِّهِمُ ٱلۡوَسِيلَةَدر آیه فوق درباره عدّه‌اى از جن و عدّه‌اى از انسان‌هایى که کافر بودند و جن‌ها را پرستش مى‌کردند، نازل شد. بعداً جن‌ها مسلمان شدند ولى انسان‌ها به حالت کفر و شرک باقى ماندند».

[۶۳۸] أخرجه البخاري في: ۶۵ كتاب التفسير: ۱٧ سورة بني إسرائيل: ٧ باب ﴿قُلِ ٱدۡعُواْ ٱلَّذِينَ زَعَمۡتُم مِّن دُونِهِۦ... [الإسراء: ۵۶].