باب ۶: محفوظ نگهداشتن زبان از حرف بد

۱۸۸۱ ـ حدیث: «أَبِي هُرَيْرَةَس سَمِعَ رَسُولَ اللهِ ج، يَقُولُ: إِنَّ الْعَبْدَ لَيَتَكَلَّمُ بِالْكَلِمَةِ، مَا يَتَبَيَّنُ فِيهَا، يَزِلُّ بِهَا فِي النَّارِ، أَبْعَدَ مِمَّا بَيْنَ الْمَشْرِقِ» [۶۱۶].

یعنی: «ابو هریرهس گوید: شنیدم که پیغمبر ج مى‌گفت: گاهى بنده خدا حرفى مى‌زند که درباره آن فکر و دقّت نمى‌کند، ولى این حرف باعث مى‌شود از جاى بلندى به فاصله بین مشرق و مغرب در آتش دوزخ پرت شود».

[۶۱۶] أخرجه البخاري في: ۸۱ كتاب الرّقاق: ۲۳ باب حفظ اللّسان.