باب ۵: حرام بودن تملّق و ریا

۱۸۸۰ ـ حدیث: «جُنْدَبٍ قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ ج: مَنْ سَمَّعَ سَمَّعَ اللهُ بِهِ، وَمَنْ يُرَائِي يُرَائِي اللهُ بِهِ» [۶۱۵].

یعنی: «جندبس گوید: پیغمبر ج گفت: هر کس کارى را انجام دهد تا مردم از آن باخبر باشند (و او را تعریف کنند) خداوند او را در حضور عام رسوا و مفتضح مى‌نماید، و کسى که براى ریا و تعریف کارى بکند خداوند نیت باطلش را آشکار مى‌سازد و بى‌آبرو خواهد شد».

[۶۱۵] أخرجه البخاري في: ۸۱ كتاب الرّقاق: ۳۶ باب الرّياء والسمعة.