باب ۱: به منزل کسانى که به خود ظلم کرده‌اند و مورد غضب خدا قرار گرفته‌اند وارد نشوید مگر به حالت گریه و زارى

۱۸٧۶ ـ حدیث: «عَبْدِ اللهِ بْنِ عُمَرَب أَنَّ رَسُولَ اللهِ ج قَالَ: لاَ تَدْخُلُوا عَلَى هؤُلاَءِ الْمَعَذَّبِينَ، إِلاَّ أَنْ تَكُونُوا بَاكِينَ فإِنْ لَمْ تَكُونُوا بَاكِينَ، فَلاَ تَدْخُلُوا عَلَيْهِمْ لاَ يُصِيبُكُمْ مَا أَصَابَهُمْ» [۶۱۱].

یعنی: «عبدالله بن عمرب گوید: پیغمبر ج گفت: به منازل ملّت‌هایى که مورد عذاب خدا قرار گرفته‌اند وارد نشوید، مگر به حالت گریان، و اگر حالت گریه نداشتید بر آنان وارد نشوید. تا عذابى که بر آنان نازل شده بر شما نازل نشود».

۱۸٧٧ ـ حدیث: «عَبْدِ اللهِ بْنِ عُمَرَب أَنَّ النَّاسَ نَزَلُوا مَعَ رَسُولِ اللهِ ج أَرْضَ ثَمُودَ، الْحِجْرَ، فَاسْتَقَوْا مِنْ بِئْرِهَا، وَاعْتَجَنُوا بِهِ فَأَمَرَهُمْ رَسُولُ اللهِ ج أَنْ يُهَرِيقُوا مَا اسْتَقَوْا مِنْ بِئْرِهَا، وَأَنْ يَعْلِفُوا الإِبِلَ الْعَجِينَ وَأَمَرَهُمْ أَنْ يَسْتَقُوا مِنَ الْبِئْرِ الَّتِي كَانَ تَرِدُهَا النَّاقَةُ» [۶۱۲].

یعنی: «عبدالله بن عمرب گوید: مردم با پیغمبر ج به سرزمین قوم ثمود به نام (حجر) وارد شدند و از چاهى که ثمود از آن آب مى‌نوشیدند آب نوشیدند و با آن خمیر پختند، پیغمبر ج دستور داد آبى را که از چاه برداشته‌اند به دور ریزند و خمیرهایى که با آن پخته شده به شترها بدهند، و دستور داد که از چاهى که شتر صالح از آن آب مى‌خورد آب را بردارند».

[۶۱۱] أخرجه البخاري في: ۸ كتاب الصلاة: ۵۳ باب الصلاة في مواضع الخسف والعذاب. [۶۱۲] أخرجه البخاري في: ۶۰ كتاب الأنبياء: ۱٧ باب قول الله تعالى:﴿...إِلَىٰ ثَمُودَ أَخَاهُمۡ صَٰلِحٗاۚ... [الأعراف: ٧۳].