باب ۲۶: نزدیک بودن قیامت

۱۸۶۱ ـ حدیث: «ابْنِ مَسْعُودٍس قَالَ: سَمِعْتُ النَّبِيَّ ج، يَقُولُ: مِنْ شِرَارِ النَّاسِ مَنْ تُدْرِكُهُمُ السَّاعَةُ وَهُمْ أَحْيَاءٌ» [۵٩۶].

یعنی: «ابن مسعودس گوید: شنیدم پیغمبر ج مى‌گفت: کسانى که در حال حیاتشان قیامت را درک مى‌کنند و جهان برایشان به آخر مى‌رسد جزو بدترین انسان‌ها مى‌باشند».

۱۸۶۲ ـ حدیث: «سَهْلِ بْنِ سَعْدٍس قَالَ: رَأَيْتُ رَسُولَ اللهِ ج، قَالَ بِإِصْبَعَيْهِ هكَذَا، بِالْوُسْطَى وَالَّتِي تَلِي الإِبْهَامَ بُعِثْتُ وَالسَّاعَةَ كَهَاتَيْنِ» [۵٩٧].

یعنی: «سهل بن سعدس گوید: دیدم که پیغمبر ج با دو انگشت سبابه وسطى اشاره نمود و آن‌ها را متّصل به هم نشان داد و فرمود: من و قیامت مانند این دو انگشت با هم همراه هستیم».

«قال: اشاره نمود».

۱۸۶۳ ـ حدیث: «أَنَسٍس عَنِ النَّبِيِّ ج، قَالَ: بُعِثْتُ وَالسَّاعَةَ كَهَاتَيْنِ» [۵٩۸].

یعنی: «انسس گوید: پیغمبر ج با دو انگشتش اشاره کرد و گفت: من و قیامت مانند این دو انگشت همراه هم آمده‌ایم».

[۵٩۶] أخرجه البخاري في: ٩۲ كتاب الفتن: ۵ باب ظهور الفتن. [۵٩٧] أخرجه البخاري في: ۶۵ كتاب التفسير: ٧٩ باب سورة والنّازعات. [۵٩۸] أخرجه البخاري في: ۸۱ كتاب الرّقاق: ۳٩ باب قول النّبيّ ج: «بعث أنا والسّاعة كهاتين».