باب ۶: خبر دادن پیغمبر ج به حوادثى که تا آمدن قیامت واقع مى‌شوند

۱۸۳۶ ـ حدیث: «حُذَيْفَةَس قَالَ: لَقَدْ خَطَبَنَا النَبِيُّ ج خُطْبَةً مَا تَرَكَ فِيهَا شَيْئًا إِلَى قِيَامِ السَّاعَةِ إِلاَّ ذَكَرَهُ، عَلِمَهُ مَنْ عَلِمَهُ، وَجَهِلَهُ مَنْ جَهِلَهُ؛ إِنْ كُنْتُ لأَرَى الشَّيْءَ قَدْ نَسِيتُ فَأَعْرِفُ مَا يَعْرِفُ الرَّجُلُ إِذَا غَابَ عَنْهُ فَرَآهُ فَعَرَفَهُ» [۵٧۱].

یعنی: «حذیفهس گوید: پیغمبر ج خطبه‌اى براى ما خواند و تمام فتنه‌هایى که تا روز قیامت رخ مى‌دهد، بیان نمود بعضى آن را فهمیدند و حفظ نمودند ولى بعضى دیگر آن را درک نکردند و فراموش کردند. به راستى من چیزهایى را که فراموش کرده بودم به واسطه سخنان پیغمبر ج بیادم آمد و مجددآ آن‌ها را به خاطر آوردم همانگونه که کسى چیزى را فراموش مى‌کند وقتى که چشمش به آن مى‌افتد آن را مى‌شناسد».

[۵٧۱] أخرجه البخاري في: ۸۲ كتاب القدر: ۴ باب ﴿...وَكَانَ أَمۡرُ ٱللَّهِ قَدَرٗا مَّقۡدُورًا [الأحزاب: ۳۸].