باب ۱۵: درباره اوصاف قیامت و اینکه خداوند ما را بر نجات از خوف و دهشت آن یارى فرماید

۱۸۲۰ ـ حدیث: «عَبْدِ اللهِ بْنِ عُمَرَب أَنَّ النَّبِيَّ ج قَالَ: يَوْمَ يَقُومُ النّاسُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ، حَتَّى يَغِيبَ أَحَدُهُمْ فِي رَشْحِهِ إِلَى أَنْصَافِ أُذُنَيْهِ» [۵۵۵].

یعنی: «عبدالله بن عمرب گوید: پیغمبر ج گفت: روز قیامت مردم به امر خدا مى‌ایستند (و خورشید به اندازه فاصله میلى به ایشان نزدیک مى‌شود) به اندازه‌اى عرق مى‌کنند (که خاک زیر پاشان به صورت آب و گل در مى‌آید) و تا وسط گوشهایشان در آن غرق مى‌شوند».

۱۸۲۱ ـ حدیث: «أَبِي هُرَيْرَةَس أَنَّ رَسُولَ اللهِ ج قَالَ: يَعْرَقُ النَّاسُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ حَتَّى يَذْهَبَ عَرَقُهُمْ فِي الأَرْضِ سَبْعِينَ ذِرَاعًا، وَيُلْجِمُهُمْ حَتَّى يَبْلُغَ آذَانَهُمْ» [۵۵۶].

یعنی: «ابو هریرهس گوید: پیغمبر ج گفت: در روز قیامت مردم به اندازه‌اى عرق مى‌کنند که آب آن هفتاد زراع در زمین فرو مى‌رود و تا وسط گوششان در آن غرق مى‌شوند».

[۵۵۵] أخرجه البخاري في: ۶۵ كتاب التفسير: ۸۳ سورة ويل للمطففين. [۵۵۶] أخرجه البخاري في: ۸۱ كتاب الرّقاق: ۴٧ باب قول الله تعالى: ﴿أَلَا يَظُنُّ أُوْلَٰٓئِكَ أَنَّهُم مَّبۡعُوثُونَ٤ لِيَوۡمٍ عَظِيمٖ٥ [المطففين: ۴-۵].