باب ۵۰: انسان در روز قیامت با کسانى است که ایشان را دوست مى‌دارد

۱۶٩۳ ـ حدیث: «أَنَسِ بْنِ مَالِكٍس أَنَّ رَجُلاً سَأَلَ النَّبِيَّ ج: مَتَى السَّاعَةُ يَا رَسُولَ اللهِ قَالَ: مَا أَعْدَدْتَ لَهَا قَالَ: مَا أَعْدَدْتُ لَهَا مِنْ كَثِيرِ صَلاَةٍ، وَلاَ صَوْمٍ، وَلاَ صَدَقَةٍ وَلكِنِّي أُحِبُّ اللهَ وَرَسولَهُ قَالَ: أَنْتَ مَعَ مَنْ أَحْبَبْتَ» [۴۲۳].

یعنی: «انس بن مالکس گوید: یک نفر از پیغمبر ج پرسید، گفت: اى رسول خدا! چه وقت روز قیامت مى‌آید؟ پیغمبر ج در جوابش گفت: چه چیزى را براى آن روز آماده کرده‌اى؟ گفت: من نماز و روزه و صدقه فراوانى براى آن روز آماده نکرده‌ام، امّا خدا و رسول خدا را دوست دارم، پیغمبر ج گفت: انسان در قیامت همراه کسانى است که آنان را دوست مى‌دارد».

۱۶٩۴ ـ حدیث: «أَبِي مُوسىس قَالَ: قِيلَ لِلنَّبِيِّ ج: الرَّجُلُ يُحِبُّ الْقَوْمَ، وَلَمَّا يلْحَقْ بِهِمْ قَالَ: الْمَرْءُ مَعَ مَنْ أَحَبَّ» [۴۲۴].

یعنی: «ابوموسىس گوید: به پیغمبر ج گفتند: کسى جماعتى را دوست مى‌دارد، ولى هنوز خودش اخلاق و رفتار آن جماعت را ندارد، پیغمبر ج فرمود: هر انسانى با احباب و دوستان خودش مى‌باشد».

وصلّى الله على سيِّدنا محمّد وآله وأصحابه وأتباعه إلى يوم الدِّين، والحمد للهِ ربّ العالمين.

[۴۲۳] أخرجه البخاري في: ٧۸ كتاب الأدب: ٩۶ باب علامة حبّ اللهﻷ. [۴۲۴] أخرجه البخاري في: ٧۸ كتاب الأدب: ٩۶ باب علامة حبّ الله عزّ وجلّ.