باب ۳۲: پیغمبر ج از ضربه‌زدن به صورت دشمن به هنگام جنگ نهى فرموده است

۱۶٧۸ ـ حدیث: « أَبِي هُرَيْرَةَس عَنِ النَّبِيِّ ج، قَالَ: إِذَا قَاتَلَ أَحَدُكُمْ، فَلْيَجْتَنِبِ الوَجْهَ» [۴۰۸].

یعنی: «ابو هریرهس گوید: پیغمبر ج گفت: هرگاه با کسى جنگ کردید از زدن صورت دشمن خوددارى کنید».

(به راستى پیغمبر ج رحمة للعالمین است و به فکر تأمین سعادت امّت و برطرف نمودن نیازهاى مادّى و معنوى آنان مى‌باشد، و با توجّه به اینکه زیبایى انسان در صورت او نمایان است و هر انسانى ذاتاً علاقه‌مند به زیبایى مخصوصاً زیبایى صورت است، به این نیاز روحى انسان‌ها توجّه فرموده و امّتش را از زدن صورت برادران دینى خود به هنگام جنگ و عداوت منع نموده است، تا مبادا در اثر ضربت خللى به زیبایى آن وارد شود).

[۴۰۸] أخرجه البخاري في: ۴٩ كتاب العتق: ۲۰ باب إذا ضرب العبد فليجتنب الوجه.