صفحه نخست حدیث و سنت ترجمه فارسی اللؤلؤ والمرجان فیما اتفق علیه الشیخان - جلد سوم باب ۲٩: قبیح بودن دروغ و زیبا بودن راستگویى و فضیل...

باب ۲٩: قبیح بودن دروغ و زیبا بودن راستگویى و فضیلت آن

۱۶٧۵ ـ حدیث: «عَبْدِ الله بْنِ مَسْعُودٍس عَنِ النَّبِيِّ ج قَالَ: إنَّ الصِّدْقَ يَهْدِي إِلَى البِرِّ، وَإِنَّ البِرَّ يَهْدِي إِلَى الجَنَّةِ، وإِنَّ الرَّجُلَ لَيَصْدُقُ حَتَّى يَكُونَ صِدِّيقًا. وَإِنَّ الكَذِبَ يَهْدِي إِلَى الفُجُورِ، وَإِنَّ الفُجُورَ يَهْدِي إِلَى النَّارِ، وَإِنَّ الرَّجُلَ لَيَكْذِبُ حَتَّى يُكْتَبَ عِنْدَ الله كَذَّابًا» [۴۰۵].

یعنی: «عبدالله بن مسعودس گوید: پیغمبر ج گفت: راستگویى انسان را به نیکوکارى مى‌کشاند و نیکوکارى انسان را به سوى بهشت هدایت مى‌کند، انسان راستگو به راستگویى خود ادامه مى‌دهد، تا اینکه به مقام صدّیق مى‌رسد، دروغگویى انسان را به فسق و فجور مى‌کشاند، فسق و فجور هم موجب رفتن به دوزخ مى‌گردد، دروغگو به دروغگویى ادامه مى‌دهد تا اینکه در پیشگاه خداوند به عنوان کذّاب شناخته مى‌شود».

[۴۰۵] أخرجه البخاري في: ٧۸ كتاب الأدب: ۶٩ باب قول الله تعالى: ﴿يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَكُونُواْ مَعَ ٱلصَّٰدِقِينَ١١٩ [التوبة: ۱۱٩].