باب ۱٧: مهربانى و محبّت و همکارى مسلمانان با هم

۱۶٧۰ ـ حدیث: «أَبِي مُوسىس عَنِ النَّبِيِّ ج، قَالَ: إِنَّ المُؤْمِنَ لِلْمُؤْمِنِ كَالبُنْيَانِ يَشُدُّ بَعْضُهُ بَعْضًا وَشَبَّكَ أَصَابِعَهُ» [۴۰۰].

یعنی: «ابو موسىس گوید: پیغمبر ج گفت: مسلمان براى مسلمان مانند دیوارهایى هستند که یکدیگر را تقویت وتحکیم مى‌نمایند، پیغمبر ج انگشت‌هاى دو دستش را محکم در هم کشید، (تا چگونگى استحکام و همکارى آنان را نشان دهد)».

۱۶٧۱ ـ حدیث: «النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرس قَالَ: قَالَ رَسُولُ الله ج: تَرَى المُؤْمِنِينَ فِي تَرَاحُمِهِمْ، وَتَوادِّهِمْ، وَتَعَاطُفِهِمْ، كَمَثَلِ الْجَسَدِ. إِذَا اشْتَكَى عضْوًا، تَدَاعَى لَهُ سَائِرُ جَسَدِهِ بِالسَّهَرِ والحُمَّى» [۴۰۱].

یعنی: «نعمان بن بشیرس گوید: پیغمبر ج گفت: انسان‌هاى مسلمان در رحم و علاقه و همکارى با هم مانند جسدى هستند که اگر عضوى از اعضاء آن درد کند سایر اعضاى جسد، در ناراحتى و تب قرار مى‌گیرند».

[۴۰۰] أخرجه البخاري في: ۸ كتاب الصلاة: ۸۸ باب تشبيک الأصابع في المسجد وغيره. [۴۰۱] أخرجه البخاري في: ٧۸ كتاب الأدب: ۲٧ باب رحمة الناس والبهائم.