باب ۵٩: فضائل ملّت فارس

۱۶۵۰- حدیث: «أَبِي هُرَيْرَةَس قَالَ: كُنَّا جُلُوساً عِنْدَ النَّبِيِّ ج، فَأُنْزِلَتْ عَلَيْهِ سُورَةُ الجُمُعَةِ:﴿وَءَاخَرِينَ مِنۡهُمۡ لَمَّا يَلۡحَقُواْ بِهِمۡۚ... [الجمعة: ۳]. قَالَ: قُلْتُ: مَنْ هُمْ يَا رَسُولَ الله؟ فَلَمْ يُرَاجِعْهُ، حَتَّى سَأَل ثَلاَثًا. وَفِينَا سَلْمَانُ الفَارِسِيُّ. وَضَعَ رَسُولُ الله ج، يَدَهُ عَلَى سَلْمَانَ، ثُمَّ قَالَ: «لَوْ كَانَ الإِيمَانُ عِنْدَ الثُّريَّا، لَنَالَهُ رِجَال (أَوْ) رَجلٌ مِنْ هؤلاء» [۳۸۰].

یعنی: «ابو هریرهس گوید: در نزد پیغمبر ج نشسته بودیم، سوره جمعه بر پیغمبرج نازل شد، و در مورد این آیه: ﴿وَءَاخَرِينَ مِنۡهُمۡ لَمَّا يَلۡحَقُواْ بِهِمۡۚ... [الجمعة: ۳].«محمّد را همانگونه که براى عرب فرستاده‌ایم براى کسانى که هنوز نیامده‌اند و خواهند آمد فرستاده‌ایم» از پیغمبر ج پرسیدم، گفتم که این جماعت چه کسانى هستند؟ تا سه بار این سؤال را تکرار نکردم پیغمبر ج به ما جواب نداد. سلمان فارسى هم در میان ما نشسته بود، پیغمبر ج دستش را بر شانه سلمان قرار داد و فرمود: اگر ایمان به اندازه ستاره ثریا دور شود، مردان قبیله سلمان فارس به آن دسترسى پیدا مى‌نمایند».

[۳۸۰] أخرجه البخاري في: ۶۵ كتاب التفسير: ۶۲ سورة الجمعة: ۱ باب قوله: ﴿وَءَاخَرِينَ مِنۡهُمۡ...[الجمعة: ۳].