باب ۲۳: فضائل اُبىّ بن کعب و جماعتى از انصارش

۱۶۰۱- حدیث: «أَنَسِس قَالَ: جَمَعَ الْقُرْآنَ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ ج أَرْبَعَةٌ: كُلُّهُمْ مِنَ الأَنْصَارِ؛ أُبَيٌّ، وَمُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ، وَأَبُو زَيْدٍ، وَزَيْدُ ابْنُ ثَابِتٍ» [۳۳۰].

یعنی: «انسس گوید: چهار نفر در زمان پیغمبر ج قرآن را جمع کرده بودند که همه از انصار بودند: اُبى (بن کعب)، معاذ بن جبل، ابو زید و زید بن ثابت».

۱۶۰۲- حدیث: «أَنَسِ بْنِ مَالكٍس قَالَ النَّبِيُّ ج لأُبَيٍّ: إِنَّ اللهَ أَمَرَنِي أَنْ أَقْرَأ عَلَيْكَ ﴿لَمۡ يَكُنِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ [البينة: ۱]. قَالَ: وَسَمَّانِي قَالَ: نَعَمْ فَبَكَى» [۳۳۱].

یعنی: «انس بن مالکس گوید: پیغمبر ج به اُبى بن کعبس گفت: خداوند به من دستور داده تا سوره﴿لَمۡ يَكُنِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ را برایت بخوانم، اُبى گفت: (اى رسول خدا!) خداوند مرا به اسم نام برد، فرمود: بلى، اُبى از شدّت سرور و شادى به گریه افتاد».

[۳۳۰] أخرجه البخاري في: ۶۳ كتاب مناقب الأنصار: ۱٧ باب مناقب زيد بن ثابت. [۳۳۱] أخرجه البخاري في: ۶۳ كتاب مناقب الأنصار: ۱۶ باب مناقب اُبيّ بن كعب.