باب ۱۲: فضائل خدیجه اُمّ المؤمنینل

۱۵٧۳- حدیث: «عَلِيٍّس قَالَ: سَمِعْتُ النَّبِيَّ ج، يَقولُ: خَيْرُ نِسَائِهَا مَرْيَمُ ابْنَةُ عِمْرَانَ، وَخَيْرُ نِسَائِهَا خَدِيجَةُ» [۳۰۲].

یعنی: «علىس گوید: شنیدم پیغمبر ج مى‌گفت: بهترین زن دنیا در زمان مریم مریم دختر عمران (مادر عیسى) است و بهترین زن امّت اسلام خدیجهل است».

۱۵٧۴- حدیث: «أَبِي مُوسىس قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ ج: كَمَلَ مِنَ الرِّجَالِ كَثِيرٌ، وَلَمْ يَكْمُلْ مِنَ النِّسَاءِ إِلاَّ آسِيَةُ امْرَأَة فِرْعَوْنَ، وَمَرْيَمُ بِنْتُ عِمْرَانَ وَإِنَّ فَضْلَ عَائِشَةَ عَلَى النسَاءِ كَفَضْلِ الثَّرِيدِ عَلَى سَائِرِ الطَّعَامِ» [۳۰۳].

یعنی: «ابو موسىس گوید: پیغمبر ج گفت: مردان فراوانى به حدّ کمال انسانیت رسیده‌اند (و در تقوا و نیکوکارى به کمال مطلوب دست یافته‌اند) ولى در بین زنان جز آسیه زن فرعون و مریم دختر عمران (مادر عیسى) زن دیگرى به کمال فضیلت انسانى نرسیده است. فضیلت و برترى عایشه (امّ المؤمنین) بر سایر زنان مانند برترى آبگوشت بر سایر طعامها است».

۱۵٧۵- حدیث: «أَبِي هرَيْرَةَس قَالَ: أَتَى جِبْرِيلُ النَّبِيَّ ج، فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ هذِهِ خَدِيجَةُ قَدْ أَتَتْ مَعَهَا إنَاءٌ فِيهِ إِدَامٌ أَوْ طَعَامٌ أَوْ شَرَابٌ فَإِذَا هِيَ أَتَتْكَ فَاقْرَأْ عَلَيْهَا السَّلاَمَ مِنْ رَبِّهَا وَمِنِّي، وَبَشِّرْهَا بِبَيْتٍ فِي الْجنَّةِ مِنْ قَصَبٍ، لاَ صَخَبَ فِيهِ وَلاَ نَصَبَ» [۳۰۴].

یعنی: «ابو هریرهس گوید: جبرئیل پیش پیغمبر ج آمد، گفت: اى رسول خدا! این خدیجه است که دارد مى‌آید، و ظرفى از طعام یا شیر در دست دارد، وقتى که به نزد شما رسید سلام پروردگار و سلام مرا به او برسانید، و به او مژده بدهید که خداوند قصرى از طلا در بهشت برایش آماده کرده است که نه سروصدا و نه ناراحتى و خستگى در آن وجود دارد».

۱۵٧۶- حدیث: «عَبْدِ اللهِ بْنِ أَبِي أَوْفَىس عَنْ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ: قلْتُ لِعَبْدِ اللهِ بْنِ أَبِي أَوْفَىس: بَشَّرَ النَّبِيُّ ج خَدِيجَةَ قَالَ: نَعَمْ بِبَيْتٍ مِنْ قَصَبٍ، لاَ صَخَبَ فِيهِ وَلاَ نَصَبَ» [۳۰۵].

یعنی: «اسماعیل گوید: از عبدالله بن ابى اوفىس پرسیدم: آیا پیغمبر ج به خدیجه مژده بهشت را داده است؟ گفت: آرى، مژده یک قصر طلایى را که خالى از سروصدا و ناراحتى است به او داده است».

۱۵٧٧- حدیث: «عَائِشَةَل قَالَتْ: مَا غِرْتُ عَلَى أَحَدٍ مِنْ نِسَاءِ النَّبِيِّ ج، مَا غِرْتُ عَلَى خَدِيجَةَ، وَمَا رَأْيْتُهَا وَلكِنْ كَانَ النَّبِيُّ ج يُكْثِر ذِكْرَهَا وَرُبَّمَا ذَبَحَ الشَّاةَ ثُمَّ يُقَطِّعُهَا أَعْضَاءً، ثُمَّ يَبْعَثُهَا فِي صَدَائِقِ خَدِيجَةَ؛ فَرُبَّمَا قُلْتُ لَهُ: كَأَنَّهُ لَمْ يَكنْ فِي الدُّنْيَا امْرَأَةٌ إِلاَّ خَدِيجَةُ فَيَقُولُ: إِنَّهَا كَانَتْ، وَكَانَتْ، وَكَانَ لِي مِنْهَا وَلَدٌ» [۳۰۶].

یعنی: «عایشهل گوید: حساسیت نسبت به هیچ‌یک از زنان پیغمبر ج به اندازه خدیجه نداشتم، من او را ندیده بودم ولى پیغمبر ج بسیار از او یاد مى‌کرد، بعضى اوقات گوسفندى را سر مى‌برید، گوشت آن را قطعه قطعه مى‌کرد، آن را (در بین دوستان خدیجه تقسیم مى‌نمود) براى دوستان خدیجه مى‌فرستاد، گاهى به پیغمبر ج مى‌گفتم: مثل اینکه در دنیا زن دیگرى جز خدیجه وجود نداشته است؟! پیغمبر ج مى‌گفت: خدیجه زن بخصوصى بود، من از او اولاد داشتم».

۱۵٧۸- حدیث: «عَائِشَةَل قَالَتِ: اسْتَأْذَنَتْ هَالَةُ بِنْتُ خُوَيْلِدٍ، أُخْتُ خَدِيجَةَ، عَلَى رَسُولِ اللهِ ج فَعَرَف اسْتِئْذَانَ خَدِيجَةَ، فَارْتَاعَ لِذلِكَ، فَقَالَ: اللّهُمَّ هَالَة قَالَتْ: فَغِرْتُ فَقُلْتُ: مَا تَذْكُرُ مِنْ عَجُوزٍ مِنْ عَجَائِزِ قرَيْشٍ، حَمْرَاءَ الشِّدْقَيْنِ، هَلَكَتْ فِي الدَّهْرِ، قَدْ أَبْدَلَكَ اللهُ خَيْرًا مِنْهَا» [۳۰٧].

یعنی: «عایشهل گوید: هاله دختر خویلد خواهر خدیجه اجازه خواست پیش پیغمبر ج بیاید، همینکه پیغمبر ج صداى هاله را شنید تکان خورد، به یاد صداى خدیجه افتاد (چون صداى این دو خواهر شبیه هم بود) پیغمبر ج رنگش تغییر یافت، گفت: ان‌شاء الله هاله است، من ناراحت شدم و گفتم: چیست همیشه به یاد پیرزنى از پیرزنان قریش مى‌باشید که به جز لثّه‌هاى قرمز، دندان سفیدى در دهننداشت و از پیرى مرد، خداوند عوض بهتر از او را به شما داده است؟!».

«حمراء الشِّدْقين: کسى که دو طرف دهنش به علّت نداشتن دندان قرمز باشد».

[۳۰۲] أخرجه البخاري في: ۶۰ كتاب الأنبياء: ۴۵ باب ﴿وَإِذۡ قَالَتِ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ يَٰمَرۡيَمُ إِنَّ ٱللَّهَ ٱصۡطَفَىٰكِ...[آل عمران: ۴۲]. [۳۰۳] أخرجه البخاري في: ۶۰ كتاب الأنبياء: ۳۲ باب قول الله تعالى: ﴿وَضَرَبَ ٱللَّهُ مَثَلٗا لِّلَّذِينَ ءَامَنُواْ...[التحريم: ۱۱]. [۳۰۴] أخرجه البخاري في: ۶۳ كتاب مناقب الأنصار: ۲۰ باب تزويج النّبيّ خديجة وفضلها. [۳۰۵] أخرجه البخاري في: ۶۳ كتاب مناقب الأنصار: ۲۰ باب تزويج النّبيّ ج خديجةل وفضلها. [۳۰۶] أخرجه البخاري في: ۶۳ كتاب مناقب الأنصار: ۲۰ باب تزويج النّبيّ ج خديجةل وفضلها. [۳۰٧] أخرجه البخاري في: ۶۳ كتاب مناقب الأنصار: ۲۰ باب تزويج النّبيّ ج خديجهل وفضلها.