باب ۱۱: فضائل عبدالله بن جعفرس

۱۵٧۲- حدیث: «عَبْدِ اللهِ بْنِ جَعْفَرٍ قَالَ ابْنُ الزُّبَيْرِ لاِبْنِ جَعْفَرٍب: أَتَذْكُرُ إِذْ تَلَقَّيْنَا رَسُولَ اللهِ ج أَنَا وَأنْتَ وَابْنُ عَبَّاسٍ قَالَ: نَعَمْ فَحَمَلَنَا وَتَركَك» [۳۰۱].

یعنی: «عبدالله بن زبیرس به عبدالله بن جعفرس گفت: آیا بیاد دارى که من و شما و عبدالله بن عباس وقتى که پیغمبر ج از سفر بر مى‌گشت به استقبالش رفتیم و به خدمتش رسیدیم؟ عبدالله بن جعفر گفت: بلى، یاد دارم که پیغمبر ج ما را با خود سوار کرد ولى تو را سوار نکرد، (وقتى که پیغمبر ج به خارج مدینه مى‌رفت و به مدینه مراجعت مى‌نمود بچه‌ها به استقبال پیغمبر ج مى‌رفتند و پیغمبر ج آنان را مورد محبّت قرار مى‌داد)».

[۳۰۱] أخرجه البخاري في: ۵۶ كتاب الجهاد والسير: ۱٩۶ باب استقبال الغزاة.