باب ۲۶: اوصاف موى پیغمبر ج

۱۵۰۸- حدیث: «أَنَسٍس قَالَ: كَانَ شَعَرُ رَسُولِ اللهِ ج رَجِلاً لَيْسَ بِالسَّبِطِ وَلاَ الْجَعْدِ، بَيْنَ أُذُنَيْهِ وَعَاتِقِهِ» [۲۳۸].

یعنی: «انسس گوید: موى سر پیغمبر ج نه کاملاً نرم و چسبیده و نه فرو از هم جدا شده و برخاسته بود و بلندى آن به ما بین دو گوش و شانه‌اش مى‌رسید».

۱۵۰٩- حدیث: «أَنَسٍس أَنَّ النَّبِيَّ ج كَانَ يَضْرِبُ شَعَرُهُ مَنْكِبَيْهِ» [۲۳٩].

یعنی: «انسس گوید: موهاى سر پیغمبر ج به شانه‌هایش مى‌رسید».

[۲۳۸] أخرجه البخاري في: ٧٧ كتاب اللّباس: ۶۸ باب الجعد. [۲۳٩] أخرجه البخاري في: ٧٧ كتاب اللّباس: ۶۸ باب الحمد.