باب ۳۸: کشتن آفتاب‌پرست مستحب است

۱۴۴۳- حدیث: « حديث أُمِّ شَرِيكٍل أَنَّ النَّبِيَّ ج أَمَرَهَا بِقَتْلِ الأَوْزَاغِ» [۱٧۱].

یعنی: «امّل شریک گوید: پیغمبر ج به کشتن آفتاب‌پرست دستور داد».

(آفتاب‌پرست خزنده‌اى است که داراى دو دست و دو پا در دو طرف شکمش مى‌باشد و از مار ملک ضخیم‌تر و داراى سر گرد و پهن مى‌باشد و زیر بغل‌هایش قرمز است).

۱۴۴۴- حدیث: « عَائِشَةَل زَوْجِ النَّبِيِّ ج؛ أَنَّ رَسُولَ اللهِ ج، قَالَ لِلْوَزَغِ فُوَيْسِقٌ وَلَمْ أَسْمَعْهُ أَمَرَ بِقَتْلِهِ » [۱٧۲].

یعنی: «عایشهل گوید: پیغمبر ج فرمود: آفتاب‌پرست جزو حیوانات موذى است ولى از پیغمبر ج نشنیدم که دستور به کشتن آن بدهد».

[۱٧۱] أخرجه البخاري في: ۵٩ كتاب بدء الخلق: ۱۵ باب خير مال السلم غنم يتّبع بها شعف الجبال. [۱٧۲] أخرجه البخاري في: ۲۸ كتاب جزاء الصيد: ٧ باب ما يقتل المحرم من الدواب.