باب ۲۰: معالجه نمودن مریض با خواندن سوره‌هاى: ﴿قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلۡفَلَقِاخلاص، ﴿قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِو فوت کردن بر روى مریض

۱۴۱۵- حدیث: «عَائِشَةَل أَنَّ رَسُولَ اللهِ ج كَانَ، إِذَا اشْتَكَى، يَقْرَأُ عَلَى نَفْسِهِ بِالْمَعَوِّذَاتِ، وَيَنْفُثُ فَلَمَّا اشْتَدَّ وَجَعُهُ كُنْتُ أَقْرَأُ عَلَيْهِ، وَأَمَسَحُ بِيَدِهِ، رَجَاءَ بَرَكَتِهَا» [۱۴۳].

یعنی: «عایشهل گوید: هرگاه پیغمبر ج مریض مى‌شد، سوره:﴿قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلۡفَلَقِ و ﴿قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ و سوره اخلاص را، برروى خود مى‌خواند، بر روى بدن خود فوت مى‌کرد، وقتى ناراحتیش شدّت یافت، من این دو سوره را بر او خواندم و دستش را به امید برکت بر بدنش مالیدم».

[۱۴۳] أخرجه البخاري في: ۶۶ كتاب فضائل القرآن: ۱۴ باب المعوذات.