باب ۱۸: در مورد سم

۱۴۱۳- حدیث: «أَنَسِ بْنِ مَالِكٍس، أَنَّ يَهُودِيَّة أَتَتِ النَّبِيَّ ج، بِشَاةٍ مَسْمُومَةٍ فَأَكَلَ مِنْهَا، فَجِيءَ بِهَا، فَقِيلَ: أَلاَ تَقْتُلُهَا قَالَ: لاَ قَالَ: فَمَا زِلْتُ أَعْرِفُهَا فِي لَهَوَاتِ رَسُولِ اللهِج» [۱۴۱].

یعنی: «انس بن مالکس گوید: یک زن یهودى (در خیبر) لاشه به سم آلوده شده گوسفندى را براى پیغمبر ج آورد، پیغمبر ج از آن خورد (و مسموم شد) آن زن را آوردند (به جرم خود اعتراف کرد) اصحاب گفتند: او را بکشیم؟ پیغمبر ج گفت: خیر، انسس گوید: من گاه و بیگاه مى‌دیدم که پیغمبر ج در اثر این مسمومیت ناراحت مى‌شد».

[۱۴۱] أخرجه البخاري في: ۵۱ كتاب الهبة: ۲۸ باب قبول الهدية من المشركين.