صفحه نخست حدیث و سنت ترجمه فارسی اللؤلؤ والمرجان فیما اتفق علیه الشیخان - جلد سوم باب ۳۰: نشانه‌دار کردن و داغ نمودن حیوانات (غیر ان...

باب ۳۰: نشانه‌دار کردن و داغ نمودن حیوانات (غیر انسان) بشرط اینکه در صورت آن‌ها نباشد جایز است، داغ کردن حیواناتى که بابت زکات و جزیه وصول شده‌اند مستحب مى‌باشد

۱۳٧۲- حدیث: «أَنَسٍس، قَالَ: لَمَّا وَلَدَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ، قَالَتْ لِي: يَا أَنَسُ انْظُرْ هذَا الْغُلاَمَ، فَلاَ يُصِيبَنَّ شَيْئًا حَتَّى تَغْدُوَ بِهِ إِلَى النَّبِيِّ ج، يُحَنِّكُهُ فَغَدَوْتُ بِهِ فَإِذَا هُوَ فِي حَائِطٍ وَعَلَيْهِ خَمِيصَةٌ حُرَيْثِيَّةٌ، وَهُوَ يَسِمُ الظَّهْرَ الَّذِي قَدِمَ عَلَيْهِ فِي الْفَتْحِ» [٩۶].

یعنی: «انسس گوید: وقتى که امّ سلیم بچه‌اى را به دنیا آورد، به من گفت: اى انس! بگذار این پسر هیچ چیزى نخورد تا اینکه فردا زود آن را پیش پیغمبر ج مى‌برى تا مقدارى خرما در دهنش قرار مى‌دهد و دهنش را شیرین مى‌نماید، من هم بچه را نزد پیغمبر بردم، دیدم پیغمبر ج در باغى است و عباى سیاهى که کناره‌هایش منقوش و حاشیه‌دار بود بر تن دارد و مشغول داغ کردن ونشانه‌دار نمودن پشت شترهایى است که از مناطق فتح شده برایش آورده‌اند».

«تحنيک: دهن شیرین کردن بچه به هنگام ولادت قبل از اینکه چیزى بخورد. حميصه: لباس سیاهى است که در کناه‌هایش نقش باشد. حريثيّة: منسوب به حریث است که نام مردى از طایفه قضاعه بود».

[٩۶] أخرجه البخاري في: ٧٧ كتاب اللّباس: ۲۲ باب الخميصة السوداء.