باب ۲۲: جایز بودن نشستن به کیفیتى که پشت بر زمین و یکى از پاها بر روى پاى دیگر باشد

۱۳۶۰- حدیث: «عَبْدِ اللهِ بْنِ زَيْدٍس أَنَّهُ رَأَى رَسُولَ اللهِ ج، مُسْتَلْقِيًا فِي الْمَسْجِدِ، وَاضِعًا إِحْدَى رِجْلَيْهِ عَلَى الاخْرَى» [۸۲].

یعنی: «عبدالله بن زیدس گوید: پیغمبر ج را در مسجد دیدم که پشتش را بر زمین قرار داده و یکى از پاهایش را به روى پاى دیگرش انداخته است».

[۸۲] أخرجه البخاري في: ۸ كتاب الصلاة: ۸۵ باب الإستلقاء في المسجد ومدّ الرّجل .