صفحه نخست حدیث و سنت ترجمه فارسی اللؤلؤ والمرجان فیما اتفق علیه الشیخان - جلد سوم باب ۱۳: پیغمبر انگشتریى داشت وقتى که مى‌خواست نام...

باب ۱۳: پیغمبر انگشتریى داشت وقتى که مى‌خواست نامه‌اى را به یکى از پادشاهان غیرعرب بنویسد نامه را با آن مهر مى‌کرد

۱۳۵۶- حدیث: «أَنَسِ بْنِ مَالِكٍس قَالَ: كَتَبَ النَّبِيُّ ج، كِتَابًا، أَوْ أَرَادَ أَنْ يَكْتُبَ، فَقِيلَ لَهُ: إِنَّهُمْ لاَ يَقْرَءُونَ كِتَابًا إِلاَّ مَخْتُومًا فَاتَّخَذَ خَاتَمًا مِنْ فَضَّةٍ، نَقْشُهُ (مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللهِ) كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى بَيَاضِهِ فِي يَدِهِ» [٧۸].

یعنی: «انس بن مالکس گوید: پیغمبر ج نامه‌اى را نوشت یا مى‌خواست بنویسد، به او گفتند: که آنان (پادشاهان) نامه بدون مهر را نمى‌خوانند، پیغمبر ج انگشتر نقره‌اى را که نقش آن (محمّد رسول الله) بود درست کرد، انگار الآن هم سفیدى آن که در دست پیغمبر بود و مى‌درخشید مى‌بینم».

[٧۸] أخرجه البخاري في: ۳ كتاب العلم: ٧ باب ما يذكر في المناولة، وكتاب أهلم العلم بالعلم إلى البلدان.