باب ٧: استفاده از نمد به عنوان فرش جایز است

۱۳۴۸- حدیث: «جَابِرٍس، قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ ج: هَلْ لَكُمْ مِنْ أَنْمَاطٍ قلْتُ: وَأَنَّى يَكُون لَنَا الأَنْمَاطُ قَالَ: أَمَا إِنَّهُ سَيَكُونُ لَكُمُ الأنْمَاطُ فَأَنَا أَقُولُ لَهَا (يَعْنِي امْرَأَتَهُ) أَخِّرِي عَنِّي أَنْمَاطَكِ فَتَقُولُ: أَلَمْ يَقُلِ النَّبِيُّ ج: إِنَّهَا سَتَكُون لَكُمُ الأنْمَاط فَأَدَعُهَا» [٧۰].

یعنی: «جابرس گوید: (وقتى که مى‌خواستم زن بگیرم) پیغمبر ج گفت: آیا نمد دارید؟ گفتم: از کجا داشته باشیم؟ فرمود: بعداً صاحب نمد خواهید شد، (وقتى که زن را آوردم) به او مى‌گفتم: این نمد را از خانه من دور کن (چون عقیده داشتم این یک فرش زینتى است، شاید استفاده از آن مکروه باشد)، ولى زنم گفت: مگر پیغمبر ج به شما مژده نداده است که بعداً صاحب نمد خواهید شد؟ (و این مژده پیغمبر ج به شما دلیل بر جواز استفاده از نمد است وقتى که استدلال او را شنیدم) دیگر اصرارى نکردم».

[٧۰] أخرجه البخاري في: ۶۱ كتاب المناقب: ۲۵ باب علامات النّبوّة في الإسلام.