صفحه نخست عقاید (کلام) نظام سیاسی اسلام ۲- وحدت ومساوات دراجرای قانون:

۲- وحدت ومساوات دراجرای قانون:

یکی از امتیازات شریعت وقانون اسلامی بر شریعت‌های قدیمه، مساوات در تطبیق قانون (مجازات) بدون استثناء وتفاوت می‌باشد، واین امر خود گواهی است برای عدالت شریعت اسلامی.

قبل از اسلام، نظام طبقاتی دربین رومی‌ها معروف بود، چنانکه در قانونشان آمده بود:

«کسیکه بیوه زن درستکار یا دوشیزه‌ای را مورد تجاوز قرار دهد، اگر بیوه زن یا دوشیزه ازیک خانواده شریف ومحترم باشد، نصف ثروت متجاوز مصادره خواهد شد، واگر ازخانوادۀ پست باشد، مجازاتش شلاق و تبعید است».

ولی اسلام در تطبیق قانون مجازات واجرای آن برمجرم مساوات قرار داده است و در بین کسی تفاوت وفرق قایل نشده است، ازحضرت عایشه همسر پیامبر خدا ج روایت شده است «موضوع قطع دست زنی از قبیلۀ مخزومی (فاطمه) که دزدی کرده بود، برای قریش خیلی مهم بود واز مجازات او بسیار ناراحت بودند، گفتند چه کسی جرأت دارد در این مورد پیش پیغمبر ج شفاعت کند، سپس گفتند هیچ کسی چنین جرأت را ندارد مگر اسامه پسر زید که عزیز ومحبوب پیغمبر خدا است، اسامه با پیغمبر بحث کرد، پیغمبر ج فرمود:

«یا أسامه أَتَشْفَعُ فِى حَدٍّ مِنْ حُدُودِ اللَّهِ، ثُمَّ قَامَ فَاخْتَطَبَ ثُمَّ قَالَ إِنَّمَا أَهْلَكَ الَّذِينَ قَبْلَكُمْ أَنَّهُمْ كَانُوا إِذَا سَرَقَ فِيهِمْ الشَّرِيفُ تَرَكُوهُ وَإِذَا سَرَقَ فِيهِمْ الضَّعِيفُ أَقَامُوا عَلَيْهِ الْحَدَّ وَايْمُ اللَّهِ لَوْ أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ مُحَمَّدٍ سَرَقَتْ لَقَطَعْتُ يَدَهَا». بخاری ومسلم[۳۸]

«ای اسامه، دربارۀ اجرای حدی ازحدود خدا شفاعت می‌کنی و می‌خواهی اجرا نشود؟! سپس بلند شد و خطبه‌ای را خواند وفرمود‌: ملت‌های پیش از شما به خاطر این به هلاکت رسیدند که هرگاه یکی از اشراف دزدی می‌کرد او را رها می‌کردند، واگر یکنفر ضعیف دزدی می‌کرد اورا مجازات می‌نمودند. قسم به خدا اگر فاطمه دختر محمد دزدی کند دستش را قطع خواهم کرد».

می‌بینیم که پیغمبر ج سوگند می‌خورد که مجازات شرعی را برهر کسی که باشد، اجرا می‌نماید هرچند بردخترش باشد، به راستی این حقیقتی است که هیچ شک و شبهه‌ای درآن نیست؛ چون هر وقت قانون در مورد قوی وضعیف به طور یکسان اجرا نشود، باعث تحریک وتشویق قوی برای تجاوز به حقوق ضعیف می‌شود، ضعیف مورد تجاوز قوی قرار می‌گیرد وقوی در امن وامان بسرخواهد برد، واین امر یکی از عوامل بی‌نظمی‌ها وهرج ومرج‌هائی است که اساس پیشرفت وتمدن را از بین می‌برد.

[۳۸] متفق علیه