هشتم- بدعت‌های سالگردی

منظور از بدعت‌های سالگردی: بدعت‌هایی است که هر سال در همان روز، یکبار تکرار می‌شوند، و امکان ندارد فقط یک سال تکرار شود و تمام گردد، مثلاً بدعت حزن و ناراحتی نزد رافضی‌ها در روز عاشورا - دهم محرم - هر سال در این روز برپا می‌شود، و تغییر روزها میان سال‌ها ارتباطی به آن ندارد، امکان ندارد که آن‌ها ‌موسم و گردهمایی خود را در روز نهم یا مثلاً بیستم قرار دهند، بلکه هر سال در روز دهم از ماه محرم آن را برپا می‌کنند.

و همچنین بدعت اجتماع شب نیمه‌ی شعبان، هر سال در خود آن شب آن اجتماع را تشکیل می‌دهند.

و به همان صورت نماز الرغائب که تاریخ و زمان معینی ندارد، بلکه متعلق به شب اولین جمعه‌ی ماه رجب است، که گاهی مصادف با روز اول یا روز دوم یا سوم یا چهارم و ... از ماه رجب می‌باشد، هر سال در شب اولین جمعه‌ی ماه رجب تکرار می‌شود.

حول و سنه و عام یک معنی دارند یعنی سال، که هر سه اسم در قرآن آمده‌اند، خداوند می‌فرماید:

﴿فَلَبِثَ فِيهِمۡ أَلۡفَ سَنَةٍ إِلَّا خَمۡسِينَ عَامٗا [العنكبوت: ۱۴].

«او نهصد و پنجاه سال درمیان آنان ماندگار شد».

در یک آیه هم سنه و هم عام آورده است.

و خداوند می‌فرماید:

﴿وَٱلۡوَٰلِدَٰتُ يُرۡضِعۡنَ أَوۡلَٰدَهُنَّ حَوۡلَيۡنِ كَامِلَيۡنِ [البقرۀ: ۲۳۳].

«مادران دو سال تمام فرزندان خود را شیر می‌دهند».

بعضی اوقات سنه برای خشکسالی و عام برای سالی سرسبز و خرم بکار می‌رود، خداوند می‌فرماید:

﴿وَلَقَدۡ أَخَذۡنَآ ءَالَ فِرۡعَوۡنَ بِٱلسِّنِينَ وَنَقۡصٖ مِّنَ ٱلثَّمَرَٰتِ[الأعراف: ۱۳۰].

«ما فرعون و فرعونیان را به خشکسالی و قحطی و تنگی معیشت و کمبود ثمرات و غلات گرفتار ساختیم».

بوسیله‌ی لفظ سنین از خشکسالی تعبیر نموده است. و خداوند می‌فرماید:

﴿ثُمَّ يَأۡتِي مِنۢ بَعۡدِ ذَٰلِكَ عَامٞ فِيهِ يُغَاثُ ٱلنَّاسُ وَفِيهِ يَعۡصِرُونَ٤٩[یوسف: ۴٩].

«سپس بعد از آن سال‌های خشک و سخت) سالی فرامی‌رسد که باران‌های فراوان برای مردم بارانده و به فریادشان رسیده می‌شود و در آن شیرۀ انگور، زیتون و ...) را می‌گیرند».

با لفظ عام از سالی خوش و سرسبز و خرم نام برده است. و گاهی و با لفظ سنین از سال سرسبز و خرم هم تعبیر شده است، خداوند می‌فرماید:

﴿قَالَ تَزۡرَعُونَ سَبۡعَ سِنِينَ دَأَبٗا فَمَا حَصَدتُّمۡ فَذَرُوهُ فِي سُنۢبُلِهِۦ[یوسف: ۴٧].

«یوسف) گفت: باید هفت سال پی در پی با تلاش زیاد گندم و جو) بکارید و آنچه را که درو می‌کنید جز اندکی که می‌خورید) در خوشه‌ی خود نگاه دارید».

اما لفظ حول هم برای خشکسالی و هم برای سال سرسبز و خرم بکار می‌رود.

سنه - حول- دو نوع است: طبیعی و اصطلاحی.