صفحه نخست عقاید (کلام) روش زندگی مسلمان ماده دوم‏: ورزش‏هایى که تعیین جایزه، در برد و باخت...

ماده دوم‏: ورزش‏هایى که تعیین جایزه، در برد و باخت آنها جایز یا ناجایز است:‏

مسابقه دادن و دریافت وجه و انواع جایزه، در اسب دوانى، شترسوارى و تیراندازى، بدون اندک اختلاف میان علماء اسلام جایز است. رسول اکرمص مى‏فرماید: «لاَ سَبْقَ إِلاَّ فِى خُفٍّ أَوْ حَافِرٍ أَوْ نَصْلٍ» «مسابقه دادن و دریافت وجه در صورت برنده شدن فقط در شترسوارى، اسب دوانى و تیراندازى جایز است». سائر ورزش‏ها مانند: کشتى، شنا، دو، دوچرخه‏سوارى، ماشین سوارى، وزنه بردارى، قاطر سوارى و الاغ دوانى، قایق رانى، حل کردن مسائل علمى و حفظ کردن، دریافت وجه و عوض براى کسى که در این بازى‏ها برنده مى‏شود طبق فتواى صحیح روا نیست. این گونه ورزش‏ها هرچند که به ذات خود ورزش‏هائى مشروعى هستند، ولى اخذ جوایز بصورت مسابقه و برد و باخت جایز نیست. در این مورد نمى‏توان از کشتى رسول اللّه با رکانه بن زید، استناد نمود، زیرا رسول اکرمص بعد از شکست دادن رکانه بن زید در کشتى، جایزه‏اى را که رکانه براى برنده اعلام کرده بود، به او پسداد و آن را مسترد نمود، همچنین از جایزه گرفتن حضرت ابوبکر صدیق‏س از قریش در مساله غالب شدن و پیروز شدن رومى‏ها نمى‏توان استناد نمود، بدلیل اینکه این جریان در بدو اسلام که هنوز بسیارى از احکام نازل نشده بود، اتفاق افتاد.

فلسفه انحصار جواز دریافت جایزه در سه ورزش، فوق الذکر این است که این سه ورزش در جهاد اسلامى نقش دارند، برخلاف سایر ورزش‏ها که در جهاد اسلامى نقش آنچنانى ندارند، چرا که جهاد متکى به اسب دوانى و شتر سوارى و تیراندازى بود، امروز اگر موشک‏ها و هوا پیماهاى جنگى با اسب‌ها و شترهاى دوران صدر اسلام مقایسه شوند، مانعى ندارد، مسابقه دادن در فراگیرى استفاده از این ابزار و دریافت جوایز صحیح است. چرا که موشک‏ها، تانک‏ها و هواپیماهاى نظامى امروزه در جهاد نقش بسزایى را ایفا مى‏کنند، و غرض از تمام ورزشها ایفاء نقش بهتر و مؤثرتر در جهاد است. علاوه بر این اگر شارع دریافت جوایز را در تمام ورزش‏ها جایز قرار مى‏داد، بسیارى از مردم ورزش‏ها را به عنوان شغل و وسیله اکتساب رزق انتخاب مى‏کردند، و آنگاه هدف اساسى که همانا، کسب توانائى و قدرت جهاد است به فراموشى سپرده مى‏شد و احقاق حق و ابطال باطل که پشتوانه اصلى یگانه پرستى است تحقق پیدا نمى‏کرد، حال آنکه سعادت دنیا و آخرت مردم در این است که خداى یکتا را عبادت کنند و شرع و آئین او را پیاده کنند.