صفحه نخست عقاید (کلام) روش زندگی مسلمان ماده اول‏: اهداف، این گونه ورزش‏ها:

ماده اول‏: اهداف، این گونه ورزش‏ها:

مقصد اصلى از تمام این ورزش‏ها که در صدر اسلام به عنوان «فروسیه» از آن‌ها یاد مى‏شد، استعانت، و یارى جستن توسط این ورزش‏ها، در احقاق، حق، یارى رساندن به حق و دفاع از آن است، مقصود از این ورزش‏ها نه حصول و جمع کردن مال و حب‏جاه و شهرت بوده است و نه تبعات آن مانند: سرکشى و علو فى‏الأرض و ایجاد فتنه و فساد در زمین.

متأسفانه برخى از ورزشکاران امروزى چنین اهداف نامطلوبى را دنبال مى‏کنند، هدف از تمام انواع ورزش‏ها هرچند که در شکل و شمائل با هم مختلف هستند، حصول قدرت و بدست آوردن و رسیدن به توانائى لازم براى جهاد فى سبیل اللّه است.

آرى، روى این اصول لازم است که ورزش را از دیدگاه اسلام باید درک نمود و مسلمانان را از اهداف ورزش آگاه کرد، هرکس برداشتى غیر از این از ورزش داشته است، آن را از مسیر اصلى و پسندیده خود به مسیر نامطلوب، مانند لهو، بیهودگى و قمار سوق داده‌است. دلیل اصلى مشروعیت ورزش، این آیه است: ﴿وَأَعِدُّواْ لَهُم مَّا ٱسۡتَطَعۡتُم مِّن قُوَّةٖ [الأنفال: ۶۰]. و حدیث رسول اکرمص است که مى‏فرماید: «الْمُؤْمِنُ الْقَوِىُّ‏ خَيْرٌ وَأَحَبُّ إِلَى اللّهِ مِنَ الْمُؤْمِنِ الضَّعِيْفِ» «مؤمن توانا بهتر و محبوب‏تر است نزد خدا از مؤمن ضعیف و ناتوان». قوه و توان در اسلام شامل شمشیر، ابزار و آلات حرب و دلیل و برهان است.