دلایل عقلى:

۱- هیچیک از مسایل قضا و قدر، مشیت و حکمت الهى، اراده و تدبیر او منافى با عقل و موازین عقلى نیست، بلکه عقل، همه این موارد را واجب و ضرورى مى‏داند. زیرا مظاهر و مصادیق انکار ناپذیر آن‌ها در جهان هستى هویداست.

۲- ایمان به خدا مستلزم ایمان به قضا وقدر واراده و مشیت او مى‏باشد.

۳- وقتى که مهندس، نقشه سختمانى را بر روى کاغذ رسم مى‏کند، مدت زمان ساختن آن را نیز تعیین (پیش بینى) مى‏کند، بعد شروع به ساختن آن مى‏نماید، و تقریبا در مدت زمان تعیین شده، ساختمان مورد نظر، بدون کم و کاست و مطابق نقشه خود، ساخته شده و تجسم عینى بخود مى‏گیرد.

با توجه به این مثال، چگونه مى‏توان در مورد قضا و قدر الهى که مقیاس و اندازه هر چیزى را از قبل مشخص نموده، تردید کرد؟

آرى! بدلیل کمال قدرت و علم خداوند، جهان هستى مطابق آنچه که خدا در نظر داشته تجسم عینى یافته است و کوچک‌ترین قصورى در آن دیده نمى‏شود.